آرزوهای یک اسپانیایی

این اسپانیایی کوتاه‌قد، اما تکنیکی و فرصت‌شناس که توانایی خیره‌کننده‌ای در ارسال پاس‌های گل برای یارانش دارد در تابستان 2010 از والنسیای اسپانیا به نیمه آبی شهر منچستر پیوست و به تیم روبرتو مانچینی ایتالیایی یاری رساند تا ابتدا در فصل 2011-2010 فاتح جام حذفی انگلیس شود و سپس در فصل 2012-2011 در لیگ برتر انگلیس هم به رتبه نخست برسد. به این ترتیب نوار 35 سال جام نبردن منچسترسیتی به شکلی پرشکوه قطع و داوید سیلوا متقاعد شد که آینده‌اش در همین تیم خواهد بود و بهتر است به دنبال پایگاه‌ها و اهداف دیگری نباشد و با این تیم به آرزوی ورزشی‌اش برسد.

بعد از حضور بیش از 30 مهره شناخته شده در منچسترسیتی از 2009 به این سو به لطف سرمایه کلان مالکان عرب این باشگاه، خبر خوش‌تر برای این مالکان و بخصوص مانچو این است که بسیاری از آنها قراردادهای اولیه خود، مثل سیلوا را تهدید کرده یا موافقت خود را با این موضوع به اطلاع سران سیتی رسانده‌اند.

سیلوا که با والنسیا فتوحات زیادی نداشت ولی عضوی از تیم ملی اسپانیا ـ فاتح جام جهانی 2010 و قهرمان یورو 2012 ـ است و در بازی‌سازی و راه‌اندازی امواج تهاجمی تیمش مهارت خیره‌کننده‌ای دارد، می‌گوید: «از حضورم در سیتی طی دو سال و نیم اخیر بسیار راضی‌ام و طوری احساس راحتی می‌کنم که انگار ده سال است اینجا زندگی می‌کنم و سیتی خانه من است. خوشبختانه در دو فصل گذشته دو جام عمده فوتبال انگلیس را بردیم و امسال را نیز با جامی تازه (جام خیریه آغاز فصل یا سوپرجام انگلیس)‌ شروع کردیم و تیم ما مدام در حال رشد و پیشرفت فنی و رسیدن به مدارجی بالاتر است و این به معنای آن است که شاید فتوحاتی بزرگ‌تر هم در انتظار ما در ورزشگاه اتحاد شهر منچستر باشد و قطعا ما در همین راه تلاش و تکاپو خواهیم کرد.»

یک عامل تاثیرگذار دیگر در ابقای سیلوا در سیتی ارتباط مثبت او با هواداران این تیم و نظر مثبتی است که آنها به وی دارند. از منظر کارشناسان و سایر اهالی فوتبال نیز سیلوا حضوری به غایت کارساز در انگلیس داشته و با این که سیتی فوتبالیست‌های لاتین تبار دیگری هم مثل اگه‌رو و ته‌وز دارد که مانند سیلوا بسرعت در انگلیس جا افتاده و درخشیده‌اند، اما این سیلوا بود که در انتخابات سال گذشته اتحادیه فوتبالیست‌های حرفه‌ای انگلیس (P.F.A) بعد از رابین فان پرسی که در آن زمان آرسنالی بود و حالا عضو منچستریونایتد است، صاحب رتبه دوم و دومین بازیکن برتر سال لیگ انگلیس معرفی شد تا اولین قهرمانی من سیتی در این لیگ طی 44 سال گذشته مورد تاکید و گرامیداشت بیشتری قرار گیرد.