آقای مهندس حافظ

او خوب می‌داند کلمات را چگونه کنار هم بچیند که دل و ذهن مخاطبش را به دنبال خود بکشاند. البته گاهی فکر می‌کنم خودش هم نمی‌دانسته چگونه این کار را انجام می‌دهد، چون کارش ورای چیزی است که یک انسان بتواند انجام دهد و خداوند هم به او کمک کرده‌است. فکر می‌کنم همین حضور خداوند و الهامات معنوی است که او را رازآلود و جذاب‌تر می‌کند.

دید او به زندگی و هستی هم برایم قابل ستایش است، او بی‌اعتباری دنیا، گذرا بودن جهان و بی‌تعلقی را خوب می‌فهمد و «رستگاری جاوید را در کم‌آزاری» می‌داند. همچنین می‌گوید: «حدیث از مطرب و می‌گو و راز دهر کمتر جو‌/‌ که کس نگشود و نگشاید به حکمت این معما را».

از همین جاست که من عاشق این آقای مهندس واژه‌ها می‌شوم چون هم قدرت فکر دارد، هم واژه‌شناسی و هم بی‌آن‌که بصراحت چیزی بگوید من را به مسیری که آن را می‌شناسد هدایت می‌کند.