کودکان تنهای فردا

دخترک روی نیمکت نشسته و همانطور که پاهای کوچکش را تکان می‌دهد؛ تمام هوش و حواسش کمی آنطرف‌تر به دختر و پسر کوچکی است که با هم تاب سواری می‌کنند، از سرسره بالا می‌روند و دست آخر هم که حسابی خسته می‌شوند، دست در دست هم دوان‌دوان خود را به مادر می‌رسانند.

کد خبر: ۵۰۷۰۲۲

دخترک هنوز هم نگاهشان می‌کند و با لحنی کودکانه از مادرش می‌پرسد: مامان چرا من خواهر کوچولو ندارم؟ کودکان نسل امروز محکوم شده‌اند به تنهایی؛ تنهایی که پدرها و مادرها به هزار و یک بهانه و دلیل منطقی و غیرمنطقی برایشان رقم زده‌اند؛ توجیه والدین این است که تک ‌فرزندی در این شرایط اقتصادی بخصوص اگر پدر و مادر شاغل هم باشند به مراتب بهتر از این است که چند فرزند داشته باشند، اما نتوانند خواسته‌هایشان را برآورده کنند و بدتر این‌که حتی نتوانند برای تربیت‌شان وقت کافی بگذارند.

تصمیم ناعادلانه‌ای که شاید در آینده‌ای نه چندان دور به قیمت تنهایی فرزندان مان در بزرگسالی و تنهاتر شدن پدربزرگ‌ها و مادربزرگ‌های آینده تمام شود.

امروز روزی است که به نام کودکان رقم خورده است، روزی که خیلی از بزرگترها بسادگی و بی‌تفاوتی از کنارش می‌گذرند؛ شاید اگر از بچه‌ها بپرسیم با همان لحن کودکانه بگویند که هیچ چیز در این روز برایشان متفاوت‌تر از روزهای دیگر نیست؛ شاید هم تنها تفاوتش این باشد که بچه‌ها می‌توانند با اجازه پدر و مادرشان از صبح تا شب برنامه کودک تماشا کنند، اما آیا این تمام کاری است که والدین می‌توانند برای بچه‌ها در این روز انجام دهند؟ کمترین توقع بچه‌هایی که این روزها به خاطر خودخواهی والدینشان تنها مانده‌اند، این است که پدرها و مادرها به روزی که به نامشان نامگذاری شده، بها دهند.

حتما قرار نیست کادوی گرانقیمتی برایشان بخرید؛ فقط کافی است بدانید چه چیزی خیلی خوشحالشان می‌کند.

بردن به سینما برای تماشای فیلم کودکانه‌ای که خیلی دوستش دارند، رفتن به پارک یا خیلی ساده‌تر از همه اینها پختن غذایی که خیلی دوستش دارند.

البته به شرطی که برایش توضیح دهید این کارها برای این است که امروز، روز اوست و او چقدر برای شما با ارزش است.

کافی است بخواهیم خاطره خوبی از امروز برایشان رقم بزنیم؛ کافی است بخواهیم برایش خاطره بسازیم.