حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
قیام غم انگیز بوداپست
جام جم آنلاین: 48 سال پیش در روز 23 اکتبر سال 1956 میلادی ساکنان شهر بوداپست ، پایتخت مجارستان ، دست به تظاهرات گسترده ای علیه دولت ارنو گرو می زنند.
تظاهرات انبوه مردم به سرعت به یک قیام عمومی تبدیل شده و مردم خشمگین و به ستوه امده کلیه نمادهای حکومت کمونیستی را نابود می کنند.
8 ماه پیش از این تاریخ ، نیکیتا خروشچف دبیرکل حزب کمونیست و رهبر شوروی در جریان کنگره بیستم حزب کمونیست شوروی در مسکو با ارایه گزارشی در مورد جنایات استالین به شدت از او انتقاد کرده بود.
در دوران قدرت او ، میلیون ها نفر از مردم شوروی و سپس اروپای شرقی به قتل رسیده و میلیون ها نفر دیگر در گولاگ ها زندگی طاقت فرسا و مرگباری را سپری می کردند.
دو روز قبل از تظاهرات بوداپست ، لهستانی ها توانسته بودند گومولکا رهبر اصلاح طلب خود را به قدرت بازگردانند.
ارتش اشغالگر شوروی با بی میلی قصد مداخله در تظاهرات بوداپست را داشت اما در 27 اکتبر از شهر بوداپست عقب نشینی می کند.
یوری آندروپف در سال 1967 میلادی رییس سازمان قدرتمند ک.گ.ب شده و در سال 1982 میلادی رهبر شوروی می شود.
ایمره ناگی به سرعت تحت تاثیر هیجان عمومی قرار می گیرد.او یک دولت ائتلافی تشکیل داده و خروج مجارستان از پیمان ورشو را اعلام می کند.
این اقدامات فراتر از تحمل شوروی بود.در روز 4 نوامبر ، نیروهای ارتش سرخ شهر بوداپست را اشغال و قیام کنندگان را با بی رحمی سرکوب می کنند.
در سایر مناطق مجارستان نبردهای مردمی با نیروهای اشغالگر شوروی دو هفته ادامه یافته و سرانجام خاتمه می پذیرد.
با این حال ، هنگام حمله ارتش شوروی و قتل عام مردم بوداپست و سایر نقاط مجارستان ، غرب فقط یک نظاره گر بود.
مجارها از حکومت کمونیستی که شوروی به آنها تحمیل کرده بود به ستوه آمده بودند.
قیام و آزادی مجارستان فقط 13 روز طول کشید و در روز 4 نوامبر ارتش سرخ شوروی بی رحمانه قیام بوداپست را سرکوب کرد و هزاران نفر را در این شهر به قتل رساند.
ایمره ناگی نخست وزیر و پال مالتر فرمانده نظامی توسط نیروهای شوروی دستگیر شده و در ژوئن سال 1958 میلادی تیرباران شدند.
گفت و گو
