فرخی و حکایت دود و کُنده

فرخی اضافه می‌کند: این در حالی است که در تمام دنیا و حتی آسیا ساحلی‌بازان بیشترین درآمدها را دارند. فرخی که در بندر ترکمن زندگی می‌کند با اشاره به سختی‌های ورزش قهرمانی، آن هم در والیبال ساحلی می‌افزاید: در سوز و سرمای آشوراده و زمستان دستمان از سردی کرخ می‌شود. زن و فرزندانم ساعت‌ها منتظر می‌مانند تا خودمان را از میان باد و بوران به منزل برسانیم، اما وقتی قهرمان آسیا شدیم انگار هیچ اتفاقی نیفتاده است. ما در سطح کشور حتی ماسه استاندارد نداریم.

آلمان‌ها که قهرمان المپیک شدند از لندن شن و ماسه را به کشورشان بردند تا روی زمین استاندارد تمرین کنند. حال آن‌که ما در ایران روی خاک، زمین آسفالت و گاه باتلاق تمرین می‌کنیم. «پاپا جورجیا» مدرس بزرگ دنیا که چندی پیش به ایران آمده بود با دیدن زمین فدراسیون والیبال گفت: این زمین را فراموش کنید. پاپا نکات مهمی را به ما یاد داد؛ نکته‌هایی که طی 20 سال عمرمان هرگز آنها را نشنیده بودیم. این‌که هر امتیازی که در والیبال ساحلی به ثبت می‌رسد شش ثانیه طول می‌کشد یا این‌که حداکثر جابه‌جایی‌های ما در داخل زمین نباید از سه متر و سه سانتی‌متر بیشتر باشد.

البته آقای موحدی به عنوان مربی خیلی برای ما زحمت کشید و والیبال ساحلی ایران مدیون این مربی فدا‌کار است، اما شرایط والیبال ساحلی دنیا متفاوت است، حتی تور آن که به جای سیم بکسل‌ یا یک طناب بسته می‌شود و من یک تور از تایلند به قیمت 67 هزار تومان خریده‌ام و با خودم به ایران آوردم. خلاصه این‌که برای موفقیت در والیبال ساحلی باید خیلی کارها انجام شود. تا یک ماه دیگر برای حضور در مسابقات قهرمانی آسیا به هایکوی چین می‌رویم و بعد از آن شاید برای همیشه از تیم ملی خداحافظی کنم.

ما جوانان خوبی در استان گلستان داریم که شاگرد خود من یا آق‌محمد سلاق هستند. مثل بهمن سالمی، حامد مغربی، بهزاد کاظمی، بخصوص سالمی با 190 سانتی‌متر قد عالی است و باید برای این بازیکنان هزینه کرد تا رشد کنند. من و آق‌محمد که قهرمان ایران هستیم تا روز آخر اسپانسر نداشتیم و در نهایت نیز دوتایی با گرفتن فقط چهار میلیون تومان به نام امین پارک بازی کردیم و قهرمان شدیم.

هیلدا حسینی‌خواه‌ / جام‌جم