آشفتگی‌های منظم

به گزارش خبرنگار ما، کنسرت موسیقی آیینه‌ها به خوانندگی همایون شجریان و گروه سیاوش در سالن همایش‌های برج میلاد روی صحنه رفت و شب به‌یادماندنی را برای موسیقی سنتی کشورمان رقم زد.

در این اجرا همه سازها از تنبور گرفته تا دف و کنترباس در دست نوازندگانی توانمند نواخته می‌شد و حضور هیچ سازی در ذهن مخاطب بر دیگری غلبه نمی‌کرد. سازها در مسیری نواخته می‌شدند که مخاطب حس می‌کرد یک شوریدگی و آشفتگی را با خود دارند؛ آشفتگی‌هایی که گویی در مسیر یک نظم خاص حرکت می‌کردند و می‌توان نامشان را گذاشت آشفتگی‌هایی منظم.

در این کنسرت خواننده و نوازندگان جوان گروه توانسته بودند سازها و نت‌ها را چنان به هم گره بزنند که ضمن ایجاد نوآوری در موسیقی، جذابیت نیز داشته باشند. تنبورنوازی سهراب پورناظری که پیش از این در کنسرت موسیقی «بر سماع تنبور» هم لحظات به‌یادماندنی را برای مخاطبان ایجاد کرده بود، این بار در کنسرت «آیینه‌ها» تکرار شد و همگامی تکنیک‌های نوازندگی و شوریدگی این نوازنده جوان را به نمایش گذاشت. او در این کنسرت کمانچه نیز نواخت، اما نه به شور و حرارت و زیبایی تنبورش!

کنترباس داریوش آذر با صدای بم خود در کنار سازهای ایرانی قرار گرفت و گاهی هم به جای آرشه با کشیدن سیم‌ها توسط دست نواخته می‌شد. دف حسین رضایی‌نیا و سازهای کوبه‌ای همایون نصیری همراه با تنبک و کوزه‌ آیین مشکاتیان در کنار یکدیگر نواخته شد و گاهی با صدای عود حمید خوانساری، سنتور مهیار طریحی و تار اصغر عربشاهی به اوج ‌رسید.

همایون شجریان هم در این کنسرت به مراتب بهتر از دیگر اجراهایش ظاهر شده بود و می‌توان گفت اجرای بسیار خوبی داشت. او در این کنسرت علاوه بر اجرای قطعات شعرای کلاسیک به خواندن تصنیف‌هایی از مهسا زمانیان و هومن ذکایی نیز پرداخت.

«آیینه‌ها بی‌قرار تو هستند/ بازآ که چشم‌انتظار تو هستند» توسط همایون شجریان خوانده شد، اما از سوی دیگر «هفت‌ دریا» قطعه‌ای بود که بیش از سایر قطعه‌ها مورد توجه مخاطبان قرار گرفت.

در پایان اجرا مخاطبان به صورت ایستاده هنرمندان را تشویق کردند و بارها فریاد زدند: «مرغ‌ سحر؛ مرغ‌ سحر!» اما شجریان در پاسخ گفت: قطعه «مرغ سحر» را برای امشب آماده نکرده‌ام؛ اما قطعه‌ای اجرا می‌کنم که مطمئنم آن را دوست دارید؛ او در پایان، قطعه دیگری را با عنوان «بیز» اجرا کرد.