یک مرگ مغزی جان بخشید

خانواده این جوان تهرانی وقتی از پزشکان شنیدند به بازگشت وی به زندگی امیدی نیست، کبد، دو کلیه و دریچه قلب او را به بیماران نیازمند هدیه دادند تا زندگی به این افراد لبخندی دوباره بزند.

به گزارش جام‌جم، شامگاه بیست و پنجم شهریور امسال مرتضی افشین‌رخ همراه خانواده‌اش برای شرکت در جشن عروسی پسردایی‌اش به تالاری در منطقه لواسان رفتند.

پس از پایان جشن، خانواده مرتضی کنار خودرو آن سوی خیابان ایستاده بودند تا مرتضی به آنها ملحق شود.

برادر مرتضی خودرو را روشن کرده بود. در این موقع مرتضی وقتی از تالار عروسی بیرون آمد تا به خانواده‌اش ملحق شود، ناگهان خودروی پرایدی که با سرعت در حرکت بود با او برخورد کرد و مرتضی نقش زمین شد.

چند لحظه بعد راننده که بسیار دستپاچه شده بود، پس از توقفی کوتاه، قصد فرار داشت که برادر و دیگر اعضای خانواده مرتضی مانع فرار او شدند و بلافاصله پسر زخمی را به بیمارستان امام حسین (ع)‌ منتقل کردند.

مرد زخمی به بخش جراحی منتقل شد و پزشکان تلاش برای نجات او را آغاز کردند.

پس از جراحی و گذشت شش روز از بستری شدن مرتضی، وی شامگاه جمعه 31 شهریور امسال دچار مرگ مغزی شد و به خانواده او گفتند دیگر امیدی به بازگشت او به زندگی نیست و بهتر است اعضای بدن او را اهدا کنند تا با این کار خداپسندانه بیماران دیگری که با مرگ دست و پنجه نرم می‌کنند، نجات یابند.

با شنیدن این حرف‌ها مادر و پدر مرتضی تصمیم مهم زندگی خود را گرفتند تا با اهدای عضو فرزندشان، به دیگران زندگی ببخشند.

رستمی، روان‌شناس و مدیر واحد پیوند اعضای بیمارستان مسیح دانشوری روز گذشته در این ارتباط به خبرنگار ما گفت: پس از تائید مرگ مغزی مرتضی ـ جوان 26 ساله ـ او شامگاه جمعه از بیمارستان امام حسین(ع) به این بیمارستان انتقال یافت و والدین او در پی یک عمل خداپسندانه اجازه دادند تا دو کلیه، کبد، دریچه قلب و بافت‌های استخوانی وی به بیماران نیازمند هدیه شود.

مادر مرتضی در رابطه با اهدای اعضای فرزندش به خبرنگار ما گفت: وقتی مرتضی تحت عمل جراحی قرار گرفت، خیلی نگران بودم و دعا می‌کردم خدا او را شفا دهد. فرزندم مومن و مهربان بود و غمخوار و دلسوز من و پدرش. تازه در کنکور قبول شده بود و قصد داشت در مقطع فوق‌دیپلم ادامه تحصیل دهد.

وی اضافه کرد: پسرم با دیدن برنامه‌های ماه رمضان و بخصوص برنامه ماه عسل که یکی از موضوعات برنامه آنها در مورد اهدای عضو و پیوند آن به بیماران بود، خیلی منقلب شد و گفت اگر برای ما هم چنین اتفاقی افتاد، ای کاش اعضای بدنمان را اهدا کنیم.

مادر که هنوز دلتنگ فرزندش است، می‌گوید: وقتی پزشکان به من و شوهرم گفتند که دیگر امیدی به زنده ماندن مرتضی نیست و بهتر است اعضای بدن او را اهدا کنید، برای رضای خداوند و شادی روح فرزندم رضایت دادیم اعضای بدن او به بیماران نیازمند پیوند زده شود. این درخواست آخر فرزندم بود تا شاید زندگی و شادی به بیماران دیگر لبخند بزند. نمی‌دانم قرار است اعضای بدن فرزندم به چه کسانی پیوند زده ‌شود. دوست دارم گیرندگان عضو را ملاقات کنم، اما اگر شرایط این دیدار فراهم نشد، اشکالی ندارد. من برای رضای خدا این کار را انجام دادم.