بیرون از خانه امن نیست

عاطفه حالا دیگر هیچ مانعی برای ازدواج با محسنیان ندارد. عاطفه حالا با خیال راحت می‌تواند بر باد تکیه کند. مادر واقعی عاطفه، زنی به نام فروغ است که در مرداب اعتیاد دست و پا می‌زند و کسی را می‌خواهد که راه فرو رفتن را برای او آسان‌تر کند.

عاطفه هم به‌ناگاه از راه رسیده و قرار است همه جور حمایتی را از او بکند تا فروغ براحتی مواد استفاده کند و آب توی دلش تکان نخورد. برای فروغ مهم نیست که عاطفه از چه راهی پول به دست می‌آورد. مهم این است که او زندگی راحتی را در مرداب خود ادامه دهد.

سریال «تکیه بر باد» با پیدا شدن مادر واقعی فروغ، پرده از بخشی دیگر از واقعیات جامعه برمی‌دارد؛ بخشی که مربوط به ذات آدم‌‌هاست.

انسان قابلیت دارد که برخی خصوصیات خود را بر اثر آموزش و تربیت تغییر دهد، اما تغییر بخشی از وجود آدمی سخت است، چون مربوط به ژن‌هایی است که از والدین و اجداد خود دریافت کرده است. در «تکیه بر باد» به مرور مشخص می‌شود که عاطفه پدر و مادر درستکاری نداشته است.

پدر واقعی‌اش خلافکار بوده و حال و روز فروغ هم نشان‌دهنده این است که او هم مادر مناسبی برای عاطفه نیست، اما عموی عاطفه (فرامرز قریبیان) و خانواده‌اش برای تربیت درست عاطفه از هیچ کاری فروگذار نکرده‌اند.

عاطفه در خانه‌ای بزرگ شده که ایمان، انصاف و عدالت حرف اول آن است، اما عاطفه همین‌که فرصت می‌یابد از چهاردیواری امن خانه بیرون برود و استقلال شخصی را تجربه کند، به بیراهه می‌رود.

در واقع ذات او که حالت مخفی داشته، خود را بروز می‌دهد و او به راهی می‌رود که نامش خلاف است. سریال «تکیه بر باد»، نشانگر این نکته هم هست که خانواده هرچند هم سالم باشد، اما سلامت جامعه هم در تربیت فرزندان مهم است.

وقتی جوانان از زیر سقف خانه بیرون بروند، امکانش هست به دام‌هایی بیفتند که رهایی از آنها هزینه‌های زیادی دارد.

این نکته را می‌توان از نتایج نظرسنجی روزنامه جام‌جم که روز دوشنبه (20 شهریور) چاپ شد هم فهمید. 92 درصد شرکت‌کنندگان در این نظرسنجی موافق بودند که سریال «تکیه بر باد» نشان می‌دهد خطرات اجتماعی در کمین جوانان و بخصوص زنانی است که بنابه دلایلی از خانه می‌گریزند یا بنیاد‌های فکری و تربیتی خانواده خود را قبول ندارند.

این سریال نشان می‌دهد بیرون از چهاردیواری خانه و خانواده، نشانی از امنیت نیست.

سروش امیدوار - جام‌جم