زندگی را جور دیگر باید دید

اما آنچه شاید برخی نمی‌دانند، این است؛ کامران که حالا نمادی از قدرت جوانان ایران عزیز است، در سیزده سالگی به سرطان مبتلا می‌شود. همان بیماری‌ای که خیلی‌ها آن را پایان زندگی می‌دانند. کامران اما با حمایت پزشکان موسسه حمایت از کودکان مبتلا به سرطان (محک) می‌آموزد که می‌توان با این بیماری مقابله کرد؛ می‌توان بر آن چیره شد و زندگی را ادامه داد.

کامران در این مبارزه بزرگ، یک پایش را از دست می‌دهد اما ناامید نمی‌شود. بر پاهای استوار ایمان و امیدش می‌ایستد و در پایان مبارزه‌ای نفسگیر، سرطان را مغلوب می‌کند.

او امروز قهرمان ایران و ایرانیان است و گنجینه مقام‌ها و مدال‌هایش دیدنی و مثال‌زدنی است. او مدال طلای پرتاب نیزه و مدال برنز پرتاب دیسک در رقابت‌های جهانی جوانان سال 2012 را در کارنامه دارد.

همچنین مدال طلای پرتاب نیزه در مسابقات بین‌المللی دوومیدانی 2012 آلمان در برلین، مدال طلای مسابقات بزرگسالان جهان در پرتاب نیزه در سال 2011، مدال طلای جوانان جهان در پرتاب نیزه سال 2011، مدال طلای پرتاب نیزه در مسابقات پاراآسیایی گوانگجو 2011، مدال طلای جوانان در ماده پرتاب دیسک و مدال نقره در ماده پرتاب نیزه سال 2009 توکیوی ژاپن، مدال طلای پرتاب دیسک، مدال نقره پرتاب وزنه و مدال نقره پرتاب نیزه در مسابقات جوانان آسیا در سال 2009، مدال طلای پرتاب نیزه و افزایش رکورد جهان به میزان 3 متر و 29 سانتی متر و مدال برنز پرتاب دیسک در رقابت‌های معلولان ویلچری و قطع عضو جهان در سال 2011.

اما شاید همه این مقام‌ها و افتخارات در برابر اراده این قهرمان، ناچیز باشد. او در همان سیزده سالگی نیزه را بر قلب بیماری و ناتوانی فرود آورد تا به همه ما درس چگونه زندگی کردن را بدهد.

نیلوفر اسعدی‌بیگی / جام‌جم