قلب، عضوی خستگی‌ناپذیر

 این در حالی است که قلب هیچ‌گاه استراحت نمی‌کند. این عضو که عملکرد آن برای بدن حیاتی است، حتی برای یک روز در عمرتان نمی‌تواند از تپیدن باز ایستد. شاید بتوان تفاوت عملکرد قلب در مقایسه با دست را ناشی از تفاوت میان ماهیچه تشکیل‌دهنده ساختار قلب نسبت به ماهیچه‌های اسکلتی ساختار دست دانست. ماهیچه‌ها یا عضلات اسکلتی از نوع عضلات مخطط است که به استخوان‌ها می‌چسبد و در نتیجه نمی‌توان بدون استفاده از انرژی که در خود ذخیره کرده‌اند، آنها را برای مدت زمان طولانی در یک وضعیت نسبتا ثابت قرار داد. انرژی ذخیره‌شده در این عضلات را میتوکندری‌ها، ساختارهای درون‌سلولی که انرژی آزادشده از سوخت‌وساز مواد غذایی در بدن را در خود اندوخته می‌سازند، تامین می‌کنند.

بنابراین هرچه تعداد میتوکندری‌ها در عضلات بیشتر باشد، به این معنی است که عضلات ذخایر انرژی بیشتری در اختیار دارند. از آنجا که ما انسان‌ها هیچ‌گاه نیاز نداریم در شرایط طبیعی برای مدت زمانی طولانی، عضلات بدنمان را در وضعیت خمیده قرار دهیم، تنها یک تا 2 درصد از مجموع میتوکندری‌های سلولی در عضلات یافت می‌شود. برای انجام فعالیت‌های عضلانی مانند راه‌رفتن و دویدن که مستلزم انقباض و انبساط متناوب عضلات است، انرژی ذخیره شده در میتوکندری‌ها کافی است، اما به طور متوسط حدود 30 تا 35 درصد از مجموع میتوکندری‌های بدن در عضلات قلب وجود دارد؛ چراکه قطعا عضلات قلب برای فعالیت مداوم و بی‌وقفه به انرژی بیشتری نیاز دارد. وجود تعداد بی‌شماری از ساختارهای مولد انرژی در عضلات قلب به این معنی است که اگر قلبتان سالم بوده و با هیچ مشکل و محدودیتی مواجه نشده باشد، می‌تواند بدون نیاز به استراحت به فعالیت ادامه دهد، به علت این‌که همواره انرژی کافی همزمان با کالری دریافتی از مواد غذایی که می‌خوریم به عضلات قلب منتقل می‌شود و قلب می‌تواند پیش از این‌که برای ضربان بعدی با کمبود انرژی مواجه شود، انرژی کافی در اختیار داشته و بی‌وقفه در حال ضربان و خون‌رسانی به قسمت‌های مختلف بدن باشد.

مترجم: مریم وکیلی

منبع: Howstuffworks