فرشبافان را دریابیم

هنر فرشبافی در دل زن زحمتکش تبدیل به درددل می‌شود، چرا که نه فرزندان حاضرند راه او را ادامه دهند و نه دستگاه‌های متولی حمایت از صنعت فرشبافی حق او را پیگیری کرده‌اند، می‌خواهد بیمه شود، اما سنش بالای 50 سال است، براساس قانون بیمه قالیبافان کسانی که 55 ـ 50 سال سن دارند، ابتدا باید حق بیمه مازاد بر 50سال را یکجا پرداخت کنند و سپس نسبت به عقد قرارداد اقدام نمایند؛ یعنی به ازای هر سال یک میلیون تومان رقمی که از عهده بسیاری از فرشبافانی که در خانه‌های روستایی سال‌ها زحمت کشیده‌اند و به سن کهولت رسیده‌اند خارج است. به گفته رئیس اتحادیه کشوری فرش دستباف اکنون هشت میلیون نفر به‌طور مستقیم و غیرمستقیم از فرش ارتزاق می‌کنند و 90 درصد تولید فرش در خانه‌ها صورت می‌گیرد، اما توجه‌ها به این بخش بسیار ضعیف است. هنری که روزی صادرات ما را به بیش از یک میلیارد دلار رسانده بود در سال‌های گذشته با افت صادرات روبه‌رو شده و با تمام تلاش‌های صورت گرفته، سال گذشته صادرات این محصول مهم هنری به 560 میلیون دلار رسید که نشان می‌دهد از ظرفیت‌هایی که در این صنعت وجود دارد بسیار غافل شده‌ایم، بدون شک یکی از راه‌های افزایش کیفیت و تولید متناسب با سلیقه و نیاز بازارهای جهانی حمایت از بافندگان و آموزش و هدایت فعالان این صنعت است. این در حالی است که اکنون برخی از بافندگان فرش در کارگاه‌های موجود از وضع نامناسب بهداشتی، دستمزد پایین، نداشتن بیمه، وام و نداشتن مزایای سابقه‌ای و بازنشستگی گله دارند و برای آن‌که به روزهای شکوفایی صادرات در این بخش برسیم باید بافندگان را دریابیم.

سیما رادمنش / گروه فرهنگ و هنر