قند مصنوعی کندذهنی می‌آورد

نتیجه پژوهش جدیدی که بتازگی در دانشگاه کالیفرنیا انجام شده، جالب توجه است. این پژوهش نشان داد توانایی یادگیری و به‌خاطرسپاری موش‌هایی که به مدت شش هفته از غذاهایی با فروکتوز بالا تغذیه کرده بودند، بشدت کاهش ‌یافت. توانایی یادگیری و به خاطر سپاری در موش‌ها با توانایی آنها برای حرکت در هزار راه و یافتن و
به خاطر سپردن مسیر خروجی ارزیابی می‌شود. غذایی که موش‌ها با آن تغذیه شده بودند، روغن ذرت سرشار از فروکتوز بود. این ماده بوفور در نوشیدنی‌ها و غذاهای فرآوری شده صنعتی یافت می‌شود.

این پژوهش نشان داد غذاهایی که هر روزه با آنها روبه‌رو می‌شویم، می‌تواند تاثیراتی منفی بر توانایی ذهنی ما داشته باشد. فروکتوز نوعی قند است که به شکل طبیعی در میوه‌ها وجود دارد و همچنین به عنوان شیرین‌کننده در تولید صنعتی خوراکی‌ها و نوشیدنی‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. طی سالیان، میزان فروکتوز دریافتی ما بشدت افزایش یافته است. انسان‌ها در گذشته بیشتر از میوه به عنوان منبع مواد قندی بهره می‌بردند، اما رشد گسترده مصرف قند و شکر تصفیه شده سبب افزایش فروکتوز مصرفی شده است (به عنوان مثال، میزان سرانه قند و شکر مصرفی در ایران در سال 2007 حدود 33 کیلوگرم بوده است.) فروکتور ماده‌ای نامناسب است، زیرا برخلاف گلوکز، مصرفش سبب پاسخ مناسب هورمونی بدن نمی‌شود. در واقع، فروکتوز سبب کاهش اثر انسولین و سایر مواد شیمیایی مغز می‌شود.

مشکل دقیقا از همین جا آغاز می‌شود. انسولین کنترل‌کننده میزان گلوگز (ماده اصلی انرژی‌بخش به مغز) است. پذیرنده‌های انسولین در برخی نواحی خاص مغز از جمله در بخش‌هایی که به غذا خوردن و کارکردهای شناختی مربوط است، وجود دارد. البته فروکتوز تنها عامل مشکل‌ساز در رژیم غذایی ما نیست. مطالعات زیادی در دست است که نشان می‌دهد میزان زیاد چربی‌های اشباع (چربی‌های بد) که بیشتر در گوشت و چربی موجود در محصولات لبنی یافت می‌شود و در غذاهای فرآوری شده صنعتی نیز وجود دارد، ما را در معرض کاهش توانایی‌های ذهنی در دوران سالمندی قرار می‌دهد.

البته پژوهش انجام شده در مورد فروکتوز روی موش‌ها، از سوی دیگر امیدبخش نیز بود. وقتی به موش‌ها غذایی سالم‌تر به همراه اسیدهای چرب امگا 3 داده شد، اثرات منفی فروکتوز روی مغز آنها کمتر شد. مطالعات زیادی نشان می‌دهند که هر قدر رژیم غذایی مورد استفاده ما بیشتر شبیه رژیم غذایی اجدادمان شود، بهتر می‌توانیم در برابر عوارض منفی سالمندی بر توانایی‌های ذهنی خود مقاومت کنیم.