بعد از زلزله چه کنیم؟

* معمولاً هر زمین لرزه شدیدی پس لرزه‌هایی دارد. اگر ساختمان فرو نریخته، آن را مقاوم ندانید. باقی روز را بیرون اما اطراف منزلتان بمانید.

* به بوی گاز، نشت مواد سوختی، افتادگی سیم‌ها و کابل‌ها حساس باشید.

* کبریت و چراغ را با احتیاط و حساسیت روشن کنید.

* در اولین فرصت پس از لرزش، به جای بیان احساسات لحظه لرزه، جریان برق و شیر گاز اصلی را قطع کنید (حواستان باشد برای باز کردن مجدد، اول از بسته بودن شیرها و کلیدهای درون منزل مطمئن شوید).

* کفش ندارید؟ برای در امان بودن از اجسام بُرنده، با کتاب، ملافه، بطری‌های پلاستیکی کفش موقت بسازید.

* با همسایه‌ها گروه حفظ امنیت و دسته‌های همیارِ نجات تشکیل دهید.

* با مأموران گروه نجات که تخصص بیشتری دارند همکاری کنید اما در کارشان دخالت نکنید.

* اگر شاهد تخریب و جراحتی بودید، خویشتندار باشید و از ایجاد سر و صدا خودداری کنید تا صدای زیر آوارماندگان را بشنوید.

* گریه و شیون شدید، داد و فغان، فقط فشار و استرس و درماندگی را گسترش می‌دهد و توان و تمرکز و عمل را از شما و دیگران می‌گیرد. سعی کنید زودتر آرام شوید.

* اگر مجروحی دیدید، فضایی برای تنفس او بسازید و از امدادگران کمک بخواهید تا آسیبی به نخاع و... آنها نرسد.

* آوار را به آرامی جابه‌جا کنید تا گرد و خاک جای اکسیژن را نگیرد.

* شب‌ها که سکوت بیشتری برقرار است در اطراف آوار با وقفه‌های منظم صدا بزنید: این‌جا کسی زیر آوار است؟ در سکوت بدقت گوش دهید. صدای ناله، تق‌تق، ضرباتِ کسانی که توان فریاد ندارند و... می‌تواند به نجاتشان بینجامد.

* با احتیاط و فاصله از دیگران حرکت کنید. ممکن است چاهی در آستانه ریزش باشد.

* از تماس‌های تلفنی غیرضروری و دم‌به‌دم خودداری کنید. سلامتی خود را به اقوامتان در شهر دیگر اطلاع دهید و بخواهید دیگران را مطلع کنند.

* برای بهبود و افزایش سرعت دریافت کمک‌های مردمی و خدمات، از به هم ریختن صف‌ها خودداری کنید.

* تنها آنچه نیاز دارید و فقط برای همان روز دریافت کنید. ضعیف‌ترها، سالخوردگان و معلولان را مقدم بدانید و جلوی زورگیران، ناسزاگویان و غارتگران بایستید. اگر جزو دست‌اندرکارانید مسئولانه عمل کنید و...

* روابط انسانی، بیشتر از اموال به کار می‌آید؛ شاید در پس لرزه بعدی خودتان کمک دیگران را بخواهید.

* زلزله ژاپن را خیلی‌ها دیدند؛ به یاد دارید؟ خرد و کلان، مرد و زن، مسئول و غیرمسئول می‌دانستند چه کنند؛ کشور ما روی خط زلزله‌های مداوم است.