بازیکنان بدون جایگزین

واقعیتی که در سال‌های اخیر شاهد بوده‌ایم، ضعف تیم ملی در نتیجه‌گیری در غیاب سه چهره شاخص و بدون جایگزین این تیم یعنی صمد نیکخواه بهرامی، مهدی کامرانی و حامد آفاق اسلامیه است، به گونه‌ای که تیم ملی در غیاب هر یک از این سه بازیکن با مشکلاتی جدی روبه‌رو ‌شده و بازیکنان جایگزین، به هیچ‌وجه نمی‌توانند هماهنگی و هارمونی مناسب را به تیم بازگردانند.

بازگشت به آنچه در بازی‌های آسیایی گوانگجو گذشت و همچنین بریده شدن نوار قهرمانی‌های تیم ملی ایران در آسیا و در نتیجه ازدست‌رفتن سهمیه المپیک بیش از عوامل دیگر، به فاصله زیاد بازی نفرات جایگزین با اعضای شاخص تیم ملی بسکتبال ما مربوط می‌شود طوری که اگر روزی یکی از این بازیکنان بنا به دلیلی مثل مصدومیت نتواند در ترکیب تیم ملی حاضر باشد تیم ما با مشکلات زیادی روبه‌رو می‌شود جدی برخورد می‌کند چه برسد به آن که همزمان سه بازیکن و شاید بازیکنان شاخص دیگری مثل حامد حدادی، ارسلان کاظمی و... نیز با مصدومیت روبه‌رو شوند.

با توجه به این که بروز صدمات ورزشی، امری کاملا شایع و متداول برای بازیکنان به شمار می‌رود و تنها با اتخاذ تمهیدهایی نظیر استراحت، بدنسازی و تغذیه مناسب می‌توان احتمال بروز آن را کاهش داد، تنها راه صحیح و اصولی برای رفع چنین دغدغه‌ای انجام کارهایی زیربنایی و فراهم کردن بستر مناسب برای رشد پایه‌های بسکتبال و تامین هرچه بیشتر نیروهای شاخص و کیفی است. در حقیقت، بسکتبال ایران باید دارای چنان تداوم و آینده‌نگری باشد که درخشش و تلالو آن منحصر به تیم ملی و نسل فعلی بسکتبال و آن هم چند بازیکن شاخص و بدون جایگزین نباشد. این کار مهم که با محوریت اجرایی فدراسیون قابل تحقق است بی‌شک، بدون همکاری‌های فرابخشی و ازجمله برنامه‌های کلان توسعه ورزش قهرمانی در وزارت ورزش، ممکن نخواهد بود.