روز مبادا

نه بایدها...

مثل همیشه آخر حرفم

و حرف آخرم را

با بغض می‌خورم

عمری است

لبخندهای لاغر خود را

در دل ذخیره می‌کنم:

باشد برای روز مبادا!

اما، در صفحه‌های تقویم

روزی به نام روز مبادا نیست

آن روز هرچه باشد

روزی شبیه دیروز ، روزی شبیه فردا

روزی درست مثل همین روزهای ماست

اما کسی چه می‌داند؟

شاید، امروز نیز روز مبادا باشد!

*

وقتی تو نیستی

نه هست‌های ما

چونانکه بایدند

نه بایدها...

هر روز بی‌تو، روز مباداست!

در خواب‌های کودکی​ام

هر شب طنین سوت قطاری

از ایستگاه می‌گذرد

دنباله قطار

انگار هیچ‌گاه به پایان نمی‌رسد

انگار بیش از هزار پنجره دارد

و در تمام پنجره‌هایش

تنها تویی که دست تکان می‌دهی

آن‌گاه، در چارچوب پنجره‌ها

شب شعله می‌کشد

با دود گیسوان تو در باد

در امتداد راه مه‌آلود

در دود، دود، دود...

قیصر امین‌پور