توپ بیمه طلایی فرهنگیان

حمیدرضا حاجی‌بابایی که از ساعات عصر تا شامگاه شنبه، در اقدامی بی‌سابقه میزبان خبرنگاران بود، اگر چه شور و هیجانش برای پاسخ به پرسش‌ها و پرداختن به همه جزئیات، مانع از این می‌شد تا اصل موضوع را به صورت شفاف بیان کند، اما در مورد بیمه طلایی طوری سخن گفت که به نظر می‌رسد هنوز بازنشستگان به برقرار شدن این بیمه می‌توانند امیدوار باشند.

او سخنش را از اینجا آغاز کرد که قانون، بیمه بازنشستگان را تمام و کمال در اختیار سازمان بازنشستگی قرار داده، ولی آموزش و پرورش برای این‌که خدمتی به بازنشستگان کرده باشد پای توافق‌نامه‌ای پنج‌جانبه را امضا کرده تا به کمک سازمان بازنشستگی، بیمه فرهنگیان بازنشسته را برقرار کند.

حاجی‌بابایی که در لابه‌لای توضیحاتش مدام سعی داشت همراهی خبرنگاران را به سمت سیاست‌های وزارتخانه جلب کند، از روزهایی حرف زد که سازمان بازنشستگی بابت هر فرد حاضر بود 7000 تومان به بیمه ایران بپردازد، در حالی که این بیمه 17 هزار و 500 تومان مطالبه می‌کرد و در نهایت کار به جایی رسید که این مبلغ نیز ارزشش را از دست داد و شرکت بیمه، ادامه کار را به دریافت 31 هزار تومان بابت هر بازنشسته منوط کرد.

او با شرح این روند تاریخی در حالی که سعی داشت از حیثیت این وزارتخانه نزد بازنشسته‌ها دفاع کند و از خبرنگاران می‌خواست تا آنها قضاوت کنند که در این ماجرا تقصیر بر گردن کیست، به دو راه حل اشاره کرد که اگر به کار بسته شود گره کور بیمه طلایی باز خواهد شد.

به گفته حاجی‌بابایی یا باید میزان پرداختی سازمان بازنشستگی به بیمه به حدی برسد که کفاف تقاضای آنها را بدهد یا قانونی در مجلس تصویب شود و همه امور مربوط به بیمه بازنشستگان فرهنگی را بر عهده وزارت آموزش و پرورش قرار دهد، چون بیمه طلایی به استخوان لای زخم شبیه شده که از نگاه او تنها با به دست آوردن یک مرجع مسوول، رو به بهبود می‌رود.

جانبازان بازنشسته و دستگاه‌های کم‌اطلاع

فرهنگی بازنشسته‌ای که جانباز هم باشد معلوم است که با این بیمه طلایی بر باد رفته، چه حال و روزی دارد. وزیر نیز از حال و وضع اینها بی‌خبر نیست اما مثل کسی که دست و پایش در موضوعی بسته باشد وقتی خبرنگار جام‌جم در مورد سرنوشت این گروه سوال کرد و تامین نشدن هزینه‌های درمان این افراد را به معنی معطل ماندن بخشی از قانون برنامه پنجم توسعه به حساب آورد، او با ارائه پاسخی مبهم نشان داد که مشکل جانبازان بازنشسته این وزارتخانه پیچیده‌تر از آن است که به نظر می‌آید.

حاجی‌بابایی در این باره گفت: مسوولیت جانبازان در 33سال گذشته کاملا برعهده بنیاد شهید و امور ایثارگران بوده به همین علت تمام اطلاعات مربوط به این افراد در اختیار این بنیاد است، اما حالا براساس برنامه پنجم توسعه، کاری که بیش از سه دهه بر عهده یک ارگان بوده به وزارتخانه‌هایی محول شده که از موضوع بی‌اطلاع است وبه همین جهت دچار کندی کار شده‌ است.

این پاسخ نسبتا مبهم که اجرا نشدن تعهدات برنامه پنجم توسعه را نمی‌تواند توجیه کند البته با چند جمله ملایم همراه شد، آنجا که حاجی‌بابایی عنوان کرد هیچ‌کس مخالف خدمت‌رسانی به جانبازان بازنشسته نیست و اگر گیری در کار است باید تذکر داده و حل شود.

نیروی تعیین تکلیف نشده نداریم

مردی مثل وزیر آموزش و پرورش که خط‌کش‌اش در تمام کارها، قانون است، نمی‌توان به پاسخ دادن آن‌طور که باب میل خبرنگاران است، سوق داد. او همیشه ترجیح می‌دهد که تابع محض قانون باشد حتی در موضوع نیروهای استخدام نشده آموزش و پرورش که ماهی چند بار مقابل ساختمان مجلس تحصن می‌کنند.

حاجی‌بابایی البته هنوز هم روی این حرفش که هیچ نیروی تعیین تکلیف نشده در آموزش و پرورش وجود ندارد، محکم ایستاده چرا که معتقد است با این نیروها به شکل‌های مختلف، منعطفانه برخورد شده و تا نهایت ظرفیت قانونی نیز از میانشان استخدام شده اما با این حال اگر قانون باز هم اجازه استخدام بدهد، وزارتخانه با کمال میل می‌پذیرد.

آن‌طور که او توضیح می‌دهد قانون، اجازه استخدام 60 هزار نیرو طی پنج سال را به این وزارتخانه داده که وزارتخانه هم در کمتر از این پنج سال استخدام‌ها را انجام داده حتی در این مدت، اصلاحیه‌های وارده به قوانین نیزبه متقاضیان استخدام، فرصت‌های زیادی داده بویژه آنجا که قرار شد از تمام افراد حتی شرکتی‌ها و حق‌التدریسی‌ها با هر میزان سابقه، آزمون گرفته شود.

این توضیحات مقدماتی بهانه‌ای شد تا بار دیگر وزیر، خبرنگاران را به قضاوت دعوت کند و از آنها بخواهد تا بگویند وقتی قانون ملاک استخدام را نمره این آزمون می‌داند و در عین حال تاکید می‌کند که وزارت آموزش و پرورش می‌تواند ـ نه این‌که مکلف است ـ برترین‌ها را به کار بگیرد آیا وزارتخانه و شخص وزیر قصوری کرده‌اند؟

وزیر با طرح این پرسش البته بازهم افراد پذیرفته نشده در آزمون را ناامید نکرد و قاطعانه گفت افرادی که نمره زیر ده‌آورده‌اند اگر قانون برای استخدامشان تصویب شود او شخصا قانون را اجرا خواهد کرد، چرا که در تمام طول زندگی‌اش خود را به اجرای مو به موی قانون ملزم کرده حتی به قوانینی که اعتقادی به آنها نداشته است.

مریم خباز ‌-‌ گروه جامعه