2 ماه دستم فلج بود

نجفی عجیب‌ترین حادثه‌ای را که در جریان فیلمبرداری فیلم «ما همه زنده‌ایم» برایش رخ داده این‌گونه تعریف می‌کند: این فیلم در یک آسایشگاه مخصوص جانبازان موجی فیلمبرداری می‌شد. من در این فیلم، نقش جانباز موجی‌ای را داشتم که دست چپش هم قطع شده است. قرار بود برای سهولت کار دست من زیر لباس آزاد باشد که متناسب با حرکت دوربین، آن را به جلو یا پشت حرکت دهم. سکانس، مربوط به شب چهارشنبه‌سوری بود و از بیرون صدای ترقه می‌آمد. این صدا، باعث می‌شد جانبازان به روزهای جنگ برگردند و همان حالت‌ها و احساسات برایشان زنده شود. در حین بازی من ناگهان احساس کردم که انگشتان دست چپم حرکت نمی‌کنند. امتحان کردم و دیدم مشتم باز نمی‌شود. اعصاب بالاکشنده دستم فلج شده بود!

بعد از این ماجرا، به پزشک‌هایی با تخصص‌های متفاوت مراجعه کردم و از دستم عکسبرداری شد اما هیچ کدام مشکلی را تشخیص ندادند. من پیش از این در جایی خوانده بودم که یک بازیگر خارجی پس از بازی در یک فیلم، متأثر از نقش خود، تا یک سال روی ویلچر نشسته بود و به این نتیجه رسیدم که احتمالا برای من هم باید چنین اتفاقی افتاده باشد! به هر حال چاره‌ای هم جز این نداشتم که در انتظار یک بهبودی پیش‌بینی نشده باشم. دست من دو ماه در آتل بود و بالاخره بعد از دو ماه در نتیجه جلسات فیزیوتراپی و شوک‌های عصبی، به حالت عادی برگشت! مساله جالب توجهی که در این میانه وجود دارد، این است که مدیر طرح نه تنها در برابر این مشکل هیچ حمایتی از من به عمل نیاورد، بلکه پرداخت قسمتی از دستمزد از پیش تعیین‌شده​ام را هم پشت گوش انداخت!