توی لانه کبوتر جا می‌شوید

پیشنهاد این هفته ما غار «سهولان» است که مردم محلی به آن می‌گویند لانه کبوتر، چون پر از کبوترهایی است که غار سرپناه‌شان شده است.

در پیشنهاد این هفته، شما هم احتمالا مثل ما، حال و هوای کاوشگران کتاب‌های ژول ورن را دارید که همیشه دست تقدیر آنها را دور هم جمع می‌کرد تا به مکانی عجیب سفر کنند؛ مکانی مثل یک غار تاریک آبی؛ غاری مثل سهولان که دومین غار بزرگ آبی ایران​به حساب می‌آید.

سهولان بجز​کبوترهای چاق و تنبلی که گاهی با دیدن گردشگران شلوغ می‌کنند و این طرف و آن طرف می‌پرند، به گفته راهنماها​، گورهایی مرموز​ در بخش خشکی‌​ دارد که پیشتر هم در آنها سفالینه‌هایی پیدا شده است که نشان می‌دهد این مکان​ از مدت‌ها پیش توسط بشر شناخته شده است.

سهولان علاوه بر قایق‌هایی که در راه‌های آبی غار​ می‌خرامند و گردشگران ذوق‌زده را در تونل‌های تودرتو می‌گردانند، تندیس‌هایی غول‌پیکر نیز دارد که تقریبا همگی از رسوبات آهکی تشکیل شده‌اند و مردم برای هر کدام نامی گذاشته‌اند، مثلا یکی را صدا می‌کنند توت‌فرنگی، آن دیگری را خوشه انگور، دیگری را سردلفین یا زبان مادرشوهر یا لاک‌پشت یا... .

سهولان دودهانه دارد که گردشگران برای ورود به محوطه آبی غار، از یکی از این دهانه‌ها وارد می‌شوند و با قایق، چرخی در غار می‌زنند و از دهانه دیگر بیرون می‌روند.

در سفر به سهولان نگران اقامت نباشید، چون حتی اگر نخواهید در هتل‌های مهاباد یا سقز یا ارومیه اقامت کنید، اهالی در روستاهای نزدیک به غار، مکان‌های قابل اجاره‌ای برای گردشگران آماده کرده‌اند.

برای سفر به سهولان، چند وسیله هست که حتما باید آنها را همراه خودتان داشته باشید، اول کرم ضد آفتاب است چون اطراف غار سخت می‌توانید سایبانی پیدا کنید و آفتاب آنقدر تند است که حتما صورت‌تان را می‌سوزاند و دوم، یک چراغ‌قوه کوچک است که اگر بد آوردید و پروژکتورهای داخل غار بر حسب تصادف خاموش شدند، بتوانید اطراف را ببینید.

سایت‌های گردشگری معتبر می‌گویند بهترین راه برای رفتن به سهولان این است که ابتدا باید از مهاباد به بوکان بروید و بعد از آنجا به سمت روستای عیسی حرکت کنید و از این روستا هم، جاده‌ای کوتاه هست که در کمتر ازچهار کیلومتر​ به غار می‌رساندتان. (جام جم - ضمیمه چاردیواری)