دانستنی‌های بادِمجانی!

بادمجان گیاهی است یکساله با برگ‌های بیضی‌شکل و متعلق به خانواده‌ای است که در آن، گوجه‌فرنگی، فلفل و سیب‌زمینی وجود دارند. از زمان‌های بسیار قدیم در هند کشت می‌شده و از آنجا به نقاط دیگر جهان راه یافته است. چین از قرن نهم هجری شروع به کشت و زرع آن کرد. تجار انگلیسی این گیاه را در قرن هفدهم میلادی از گینه به انگلستان برده و آن را کدوی گینه‌ای نامیدند.

کد خبر: ۴۸۷۴۸۰

فواید تغذیه‌ای: بادمجان دارای خواص تغذیه‌ای بسیار مفید است به شرط این که سرخ نشود. از ویتامین‌های موجود در بادمجان می‌توان به ویتامین‌های گروه B (مخصوصاB1 وB6 )‌، ویتامین A و C و مواد معدنی مختلف از جمله کلسیم، فسفر، مس، گوگرد، منیزیم، پتاسیم و آهن اشاره کرد. علاوه بر ویتامین‌ها و املاح یاد شده، بادمجان دارای فیتونوترینت‌هایی است که خاصیت آنتی‌اکسیدانی فوق‌العاده‌ای دارند. فیتونوترینت‌های موجود در بادمجان شامل اجزای فنولیکی مانند کافئیک و کلوروژنیک اسید (chlorogenic acid) و فلاوونوئیدها مانند ناسونین (nasunin) است.

اجزای فنولیکی دارای خاصیت ضد سرطانی، ضدکلسترول بد خون و ضدویروسی است. این گیاه حاوی فیبر بالایی است. از این رو برای درمان یبوست و کاهش کلسترول مفید است. تحقیقات جدید نشانگر آن است که بادمجان دارای ماده‌ای ضد تشنج است و در درمان صرع اثر بسیار خوبی دارد. بادمجان کالری پایینی دارد (هر 100 گرم آن دارای 35 کیلوکالری انرژی است)، به همین دلیل برای افرادی که قصد کاهش وزن دارند، مفید است. بعلاوه انیس گلایسمی پایین آن (کمتر از 15)، موجب شده است برای بیماران دیابتی نیز سودمند باشد.

بادمجان به دلیل داشتن پتاسیم بالا و سدیم پایین برای کاهش فشار خون بسیار سودمند است.

مراقب باشید: بادمجان باید کاملا رسیده مصرف شود، چرا که نارس آن دارای ماده‌ای سمی است و در کسانی که از آسم رنج می‌برند، تحریک‌کننده به شمار می‌آید. مصرف بادمجان به افرادی که از مشکلات گوارشی رنج می‌برند، توصیه نمی‌شود. همچنین به علت دارا بودن ماده‌ای سمی به نام سولانین برای افرادی که حساسیت دارند، مناسب نیست. این افراد بخصوص به نمونه‌های تخمدار بادمجان حساسیت داشته و بلافاصله بعد از خوردن آن، دچار چشم درد شده یا پوست بدنشان خارش پیدا می‌کند و در مواردی مبتلا به کهیر می‌شوند.