خروج از دایره سوری

 صف بندی‌های صورت گرفته در قبال سوریه حکایت از آن دارد که در یک سوی معادله آمریکا قرار دارد و در سوی دیگر آن روسیه. بسیاری از ناظران سیاسی تأکید دارند که عرصه تقابلی طرفین بدانجا رسیده که حتی تقابل نظامی میان طرفین دور از ذهن نمی‌باشد.

نمود این امر را در مواضع مقامات دو کشور می‌توان مشاهده کرد. از یک سو روسیه تاکید دارد که در حمایت از سوریه حتی اقدام نظامی صورت خواهد داد و از سوی دیگر آمریکا صراحتاً به مسکو در زمینه پیامدهای همکاری با سوریه هشدار می‌دهد.

در این چارچوب هیلاری کلینتون در نشست پاریس اعلام کرد روسیه و چین باید عواقب همگرایی با سوریه را بپردازند. در کنار تقابل‌های دو جانبه،هر کدام از این کشورها برآنند تا در عرصه بین الملل نیز به یارگیری بپردازند. آمریکایی‌ها در کنار اروپا، برخی کشورهای عربی، ترکیه و صهیونیست‌ها ائتلاف ضد سوری را تشکیل داده‌اند.

بر اساس طرح‌ آنها راه حل سیاسی در قبال سوریه وجود ندارد و هدف نهایی آنها سرنگونی دولت بشار اسد است. در طرح آنها اقدام نظامی نیز طراحی شده است که مرحله مقدماتی آن تجهیز گروه‌های تروریستی است.روسیه نیز در کنار چین، ایران، لبنان، عراق و بسیاری از کشورهای فرامنطقه‌ای تأکید دارند که راه حل سیاسی تنها راهکار برای حل مسئله سوریه است.

رفتارهای روسیه و آمریکا نشان می‌دهد که آنها ابعاد جدیدی از جنگ را در برابر یکدیگر آغاز کرده‌اند. جنگی که در ظاهر در ابعاد جنگ سرد است اما در آینده می‌تواند دامنه آن به حوزه‌های نظامی نیز گسترش یابد.

بسیاری بر این امر تاکید دارند که اکنون مسئله سوریه دیگر مسئله داخلی یک کشور و یا امنیت منطقه نمی‌باشد بلکه جایگاهی برای تقابل‌های روسیه و آمریکا است در حالی که هر کدام از آنها شکست در این حوزه را برابر با شکست‌های سنگین‌تر در عرصه بین المللی می‌داند.

با این شرایط می‌توان گفت که طرفین در نهایت به یک نقطه نظر مشترک در قبال سوریه دست نخواهند یافت چرا که هر کدام سوریه را مکانی برای انتقام گیری از دیگری می‌دانند و حاضر به عقب نشینی از این جنگ تمام عیار نیستند.

قاسم غفوری-جام جم آنلاین