دلمه برگ مو را از دست ندهید

برگ مو حاوی مقداری ساکاروز، ویتامین A، ویتامین C، پتاسیم و برخی اسیدهای خوراکی است و اگر بیش از نیم تا یک ساعت پخته شود به میزان زیادی از ویتامین C آن کاسته می‌شود، ولی ترکیبات دیگرش کمتر دستخوش تغییرات می‌شود. این برگ به دلیل پتاسیم و اسید «تارتاریک»، ادرارآور خوبی است و سموم بدن را از طریق کلیه‌ها دفع می‌کند. «تارتاریک» باعث طعم ترش انگور و برگ مو می‌شود و خاصیت آنتی‌اکسیدان‌ها را تشدید می‌کند.

برگ مو به دلیل ترکیبات ضدعفونی‌کننده، دستگاه گوارش را پاک کرده و برای رفع یبوست مفید است. به کبد کمک می‌کند و در رفع نقرس و زردی موثر است. ترکیبات موجود در این برگ‌ها اختلالات گردش خون را رفع کرده و مصرف آن در دوران یائسگی توصیه می‌شود. ساقه‌های جوان و سبز رنگ آن برای درمان بواسیر مفید است و دم‌کرده این برگ‌ها اسهال خونی را برطرف می‌کند و بهترین دارو برای رفع حالت تهوع و استفراغ است. پوست قرمز و ملتهب را التیام می‌بخشد و اشتهاآور خوبی است. این را هم بدانید، شاخه‌های سبز رنگ مو، همچون برگ‌هایش خواص تغذیه‌ای یکسان و شاید بیشتری دارد.

معمولا در تهیه دلمه برگ مو از لپه، برنج، گوشت و سبزی‌هایی چون ترخون و مرزه استفاده می‌شود. ترخون ضدعفونی‌کننده، مسکن و خواب‌آور است و اگر زیاد مصرف شود، غذا را تلخ می‌کند. مرزه نیز مقوی معده و هاضم غذاست و اگر زیاد استفاده شود، طعم تند و تیزش، مزه اصلی غذا را مخفی می‌کند و در برخی افراد باعث ایجاد التهاباتی در داخل دهان می‌شود. اگر این غذا را با آبلیمو یا سرکه طعم‌دار کنید، جذب مواد ویتامینی، پروتئینی و آهن گوشت را افزایش می‌دهد و برای بیماران مبتلا به نقرس مفید است. اگر هم مبتلا به دیابت هستید، برنج دلمه را کمتر کنید و برای طعم‌دار شدنش از شکر استفاده نکنید.

به دلیل آن‌که شستن برگ‌های مو به راحتی ممکن نیست و امکان دارد، آلوده به سموم دفع آفات باشد، در صورت امکان از برگ موی درختچه‌های خانگی استفاده کنید.