دردسرهای کاشت ناخن

چراکه چرخه طبیعی بدن به گونه‌ای عمل می‌کند که یک عضو خارجی را که به بافت طبیعی بدن تحمیل می‌شود، پس از طی مدتی که در افراد مختلف متفاوت است، بیگانه تلقی می‌کند و نسبت به آن واکنش نشان می‌دهد.

بر این اساس ناخن‌های کاشته شده که از جنس مواد اکرلیک یا شیمیایی است، حتی در مواردی که بسیار طبیعی و با رعایت تمام نکات تخصصی نیز کاشته شده باشد، بسیار خطرناک است.

دکتر زهره نیکبخت، متخصص پوست و مو در گفت‌وگو با جام‌جم در این باره می‌گوید: عفونت‌های قارچی، اگزما، جداشدن بستر ناخن و تغییر رنگ آن از عوارضی است که فرآیند کاشت ناخن و مواد شیمیایی استفاده شده طی این فرآیند به همراه می‌آورد.

شاید ندانید که مواد مصنوعی مورد استفاده برای کاشت ناخن روی لایه‌ای متشکل از یک ردیف سلول، آنقدر محکم چسبانده می‌شود که اگر در اثر ضربه یا کشیدگی ناگهانی بشکند یا کنده شود، بافت زیر ناخن یعنی پوست، گوشت و عروق نیز همراه با آنها جدا می‌شود.

به گفته دکتر نیکبخت، از آنجا که برای کاشت ناخن ابتدا سطح صدف ناخن با سوهان‌های تیز تراشیده می‌شود تا چسب و مواد شیمیایی روی آن بخوبی چسبانده شود، بافت رویی ناخن بشدت آسیب می‌بیند.

این متخصص پوست و مو اضافه می‌کند: مواد به کار رفته در فرآیند کاشت ناخن به رشد ضایعات قارچی در بستر ناخن منجر می‌شود که بتدریج به سمت گوشه‌های ناخن گسترش پیدا می‌کند. همچنین به دنبال شل شدن بافت ناخن، احتمال افتادن سطح رویی ناخن وجود دارد که ترمیم آن به درمان دارویی درازمدت نیاز دارد.

برخی بیماری‌ها بر اثر تحریکات خارجی چون زخم‌ها و التهابات بروز پیدا می‌کند. به همین دلیل متخصصان پوست تاکید می‌کنند که ناخن‌های مصنوعی یا کاشته شده نیز می‌تواند بیماری‌‌های نهفته شخص را بیدار و حتی تشدید کند. نمونه اصلی آن را می‌توان در بیماران مبتلا به پسوریازیس دید.

دکتر نیکبخت می‌گوید: حتی مانیکور و پدیکور نیز باید توسط افراد متخصص، با وسایل کاملا استریل و با کمترین دستکاری صورت بگیرد، چراکه دستکاری بیش از حد پوست و گوشت اطراف ناخن نیز می‌تواند به بروز عفونت‌های قارچی دردناک و تغییرات اگزمایی در شخص منجر شود.

به گفته متخصصان، ناخن‌های مصنوعی نباید بیش از 24 یا حداکثر 48 ساعت روی ناخن اصلی باقی بماند. ناخن‌های مصنوعی از صفحاتی پلیمری ساخته شده است که توسط چسب‌های مخصوص به ناخن اصلی چسبانده می‌شود؛ این ناخن‌های پلاستیکی می‌تواند بافت طبیعی ناخن را دستخوش حساسیت‌های تماسی کند.

دکتر نیکبخت می‌گوید: چسبی که برای چسباندن این ناخن‌ها به کار می‌رود نیز می‌تواند ناخن شخص را دچار عارضه کند. حتی ممکن است چسب‌‌های به کار رفته با ناخن طبیعی ادغام و عمل جداسازی ناخن طبیعی و مصنوعی را دچار مشکل کند و در این فرآیند بخشی از ناخن طبیعی نیز کنده شود. ضروری است که برای کندن این ناخن‌ها از محلول‌های مخصوص استفاده شود.

نگه داشتن طولانی‌مدت ناخن‌های مصنوعی روی ناخن طبیعی می‌تواند عوارضی را برای بستر و چین‌های اطراف ناخن به همراه داشته باشد.

متخصصان پوست تاکید می‌کنند ناخن‌ها در چنین شرایطی متورم، زخمی، قرمز و خارش‌دار می‌شود، به نحوی که ناخن از بسترش جدا شده و محیطی مستعد عفونت‌های مزمن با نام «پارانیکیا» ایجاد می‌کند که بسیار دردناک و مزمن است.

دکتر نیکبخت با اشاره به وجود ترکیبات سمی موسوم به سم سیانید در چسب ناخن اضافه می‌کند: این ترکیبات به بروز حساسیت‌های تنفسی خطرناک، بخصوص در آرایشگرها منجر می‌شود. از این رو استفاده از ماسک‌های مخصوص دولایه به مانیکوریست‌ها توصیه می‌شود. البته در برخی مراکز آرایشی به جای این که ناخن مصنوعی به‌صورت کامل چسبانده شود، فقط به نوک ناخن طبیعی چسبانده می‌شود که عوارض کمتری نسبت به روش قبلی دارد، اما در این شیوه نیز از مواد و چسب‌های مضر استفاده می‌شود و احتمال بروز عوارض پوستی وجود دارد.

همیشه ناخن‌های بلند و آراسته مطلوب نیست، بلکه مراقبت از ناخن‌های طبیعی هنگام کار و تماس با ترکیبات شوینده، بهره‌گیری از کرم‌ها و لوسیون‌های مرطوب‌کننده و تقویت‌کننده پوست و ناخن و مرتب نگه داشتن آنچه به طور طبیعی به ما ارزانی شده است، می‌تواند بسیار زیباتر و ایمن‌تر باشد.

پونه شیرازی ‌-‌ گروه سلامت