مسابقه قرآنی 1446

در سوره «کوثر» دو خبر غیبى نهفته است: یکى عطا شدن کوثر به پیامبر، آن هم در مکّه‏اى که ایشان دست خالى بود و فرزند پسر نداشت، دیگر ابتر ماندن دشمن که داراى فرزندان و ثروت‏هاى بسیار بودند. تاریخ و آمار بهترین شاهد بر کوثر بودن این عطیّه الهى است. هیچ نسلى از هیچ قومى در جهان، به اندازه نسل حضرت فاطمه ـ علیها السلام ـ رشد و شکوفایى نداشته است‏.کلمه «کوثر» از «کثرت» گرفته شده و به معناى خیر کثیر و فراوان است‏. از آیه آخر سوره، یعنى‏ «إِنَّ شانِئَکَ هُوَ الْأَبْتَرُ» استفاده مى‏شود که مراد از کوثر چیزى ضد ابتر است و از آنجا که عرب به افراد بى‏عقبه و بى‏نسل که فرزند پسر ندارند و با مردن، آثارشان محو مى‏شود، ابتر مى‏گوید، بهترین مصداق براى کوثر، ذریّه پیامبر است که امامان معصوم از نسل فاطمه مى‏باشند. البته کوثر، معنایى عام دارد و شامل هر خیر کثیر مى‏شود.

هر زخم زبان و کلامى وزنى دارد. به شخص پیامبر اکرم توهین‏ها شد، کلماتى از قبیل مجنون، شاعر، کاهن و ساحر به او گفتند و به یاران او نیز توهین‏ها شد تا آنجا که گفتند: این بیچارگان را از خود دور کن تا ما دور تو جمع شویم. براى هیچ کدام سوره اى مستقل نازل نشد، امّا در نسبت ابتر دادن، یک سوره نازل شد که خیر کثیر به تو عطا کردیم و دشمن تو ابتر است و این به خاطر آن است که جسارت به شخص و یاران قابل تحمّل است، امّا جسارت به راه و مکتب که او ابتر و راه او گذرا و بى‏آینده است، قابل تحمّل نیست.

خداوند هم سبب ساز است و هم سبب سوز. او مى‏تواند از یک فاطمه کوثر بیافریند و مى‏تواند افرادى را که پسران رشید دارند به فراموشى بسپارد.

فرزند و نسل عطیّه الهى است.‏ نعمت‏ها حتّى براى پیامبر اسلام مسوولیّت‏آور است. در نعمت‏ها و شادى‏ها خداوند را فراموش نکنیم.

آنچه مى‏تواند به عنوان تشکّر از کوثر قرار گیرد، نماز است‏ چون عطا از اوست(إِنَّا أَعْطَیْناکَ) تشکّر هم باید براى او باشد(فَصَلِّ لِرَبِّکَ). در کنار نماز، قـربانى کردن، یکى از راه هاى تشکّر از نعمت‏هاى الهى است‏.

یادمان نرود از متلک‏ها و توهین‏ها نهراسیم که خداوند طرفداران خود را حفظ مى‏کند.