جام جم آنلاین: 28 سال پیش در روز 9 سپتامبر سال 1976 میلادی مائوتسه تونگ رهبر چین کمونیست در سن 82 سالگی در شهر پکن درگذشت.
کد خبر: ۴۷۸۶۱
مائو هنگام مرگ دیگر قهرمان بزرگ «راهپیمایی طولانی» نبود بلکه مرد سالمندی روان پریش و وابسته به نزدیکانش
محسوب می شد.
او هنگام مرگ کشوری را به یادگار گذاشت که بر اثر ناکامی های فاجعه بار طرح هایش مانند «جهش بزرگ به جلو»
در سال 1958 میلادی و «انقلاب فرهنگی» که از سال 1966 میلادی اغاز شده بود در گرسنگی ، فقر و فلاکت ، پریشانی عمومی مردم و اختلاف نظر مقامات حزب کمونیست غوطه ور بود.
در پی مرگ مائو ، بیوه اش جیانگ کینگ که در جریان سال های گذشته در سختگیری های ایدئولوژیک رژیم چین نقش بزرگی داشت بی آنکه منتظر پایان یافتن مراسم سوگواری مائو بماند
تلاش کرد با یارانش که موسوم به «باند 4 نفره» بودند ،
قدرت را در دست بگیرد.
اما جیانگ کینگ توسط جناح اصلاح طلب دنگ شیائو پینگ از
قدرت برکنار شده و سرانجام همراه یارانش محاکمه و محکوم
می شود.
مائو فرزند یک دهقان ثروتمند بود و در روز 28 دسامبر
سال 1893 میلادی در هونان در قلب کشور چین متولد شده
بود.
او در ماه مه سال 1919 میلادی در جنبش دانشجویی و سپس
در سال 1921 میلادی در تاسیس حزب کمونیست چین شرکت داشت.
مائو توانست با کمک چوئن لای که یکی از مقامات برجسته
و بسیار با نفوذ و خوش نام حزب کمونیست بود به ریاست
حزب دست یابد.
مائو و یارانش برای فرار از حملات مکرر حزب رقیب راست گرا
کومینتانگ به رهبری چانگ کای چک دست به یک راهپیمایی
طولانی 12 هزار کیلومتری زد.
کمونیست ها پس از پیمودن این مسیر خود را به منطقه دورافتاده چن سی در شمال غربی چین رساندند.
پس از حمله ژاپنی ها مائو دست به یک اتحاد تاکتیکی
با چانگ کای چک زد.
پس از شکست ژاپنی ها در سال 1945 میلادی نبرد میان کمونیست ها و طرفداران کومینگ تانگ از سرگرفته می شود
که سرانجام چانگ کای چک ناگزیر می شود با هوادارنش به جزیره تایوان فرار کند.
مائو در روز اول اکتبر سال 1949 میلادی پیروزمندانه وارد
پکن شد و جمهوری خلق چین را تاسیس کرد.
مائو با سیاست هایی که اتخاذ کرد موجب شد بیش از 100 میلیون نفر از مردم چین در اثر گرسنگی و قحطی جان خود
را از دست بدهند.
به این ترتیب ، در روز 9 سپتامبر سال 1976 میلادی مائو تسه تونگ رهبر چین کمونیست در سن 82 سالگی در شهر پکن درگذشت.
با مرگ مائو دوره ای تازه در تاریخ کشور پهناور چین آغاز
شد و رهبرانی پراگماتیک تحت هدایت دنگ شیائو پینگ به قدرت
رسیدند و توانستند با عملکردهای صحیح چین را به یک قدرت
بزرگ اقتصادی تبدیل کنند.