مترو به دریا می‌رود

بعضی ایده‌ها و طرح‌های جالب و خوب آنقدر به دل می‌چسبند که حتی شنیدن آنها هم باعث خوش‌خوشان انسان و لبخند زدن وی می‌شود. مثلا شما به همین جدیدترین طرح ارائه شده توسط یکی از نمایندگان خوش‌ذوق مجلس توجه بفرمایید تا فی‌المجلس عرایض ما را تایید بفرمایید.

آخرین خبر داغ: «یکی از نمایندگان استان مازندران، خبر از ساخت متروی تهران ـ شمال داده است. او گفته که پیشنهاد ایجاد مترو در کنار آزادراه تهران ـ شمال از مسیر جاده هراز را به متروی تهران داده است.» (به نقل از افکارنیوز)

ما ز دریاییم و دریا می‌رویم

با قطار مترو آنجا می‌رویم

ملاحظه فرمودید؟ ماهیت طرح طوری است که آدم از ته‌دل خوشحال و خرسند می‌شود و طرحی از هزاران لبخند بر لبان وی می‌نشیند. خاصیت و خصوصیت طرح خوب و ملس این گونه است. انبساط‌خاطر می‌آورد. این طرح را علی‌الظاهر، طوری که نقل کردند، آقای محسن نریمان، نماینده بابل و نایب‌رئیس کمیسیون عمران مجلس ارائه کرده‌اند. دمشان گرم!

ظاهرا متروی تهران هم دارد هدفمند می‌شود. ما قبلا به خوشه‌اولی‌های جامعه گفته بودیم که اگر استطاعت رفتن به شمال و کنار آب دریا را ندارند، عنقریب یک کاری خواهیم کرد که همین‌طور فرت و فرت بروند شمال. تا کور شود هر آن که نتواند دید. وای که چقدر باحال می‌شود مثلا دروازه ‌دولت سوار قطار متروی تهران شوید و فوقش با یکی دو تا خط عوض کردن ناقابل، سر از بابل و چالوس و اینها دربیاورید.

گمانه‌زنی: ما احتمال می‌دهیم که این طرح قشنگ با مشاهده یکی از موارد زیر در ذهن جرقه زده باشد:

آبگرفتگی مترو: جاری شدن آب رودخانه و باران در چند ایستگاه متروی تهران، چنان خاطرات دریا را جلو چشم آدم می‌آورد که می‌تواند همین آبگرفتگی سبب خیر شود اگر خدا خواهد. چرا فقط برای یک بار مترو رنگ دریا به خود ببیند و بگیرد؟ حال آن‌که سر قطار مترو را برای همیشه می‌توانیم به سمت دریا کج کنیم.

انتقال آب دریا: پس از کلنگ خوردن اولین فاز انتقال آب دریای خزر به شهرهای کویر مرکز ایران، خود بنده نیز حتی اعلام کردم که برعکس این طرح را هم می‌شود اجرا کرد؛ یعنی مسیر آمدن شهرهای دیگر را به شمال تسهیل کرد، طوری که لب تر کنیم، کنار دریا باشیم.

بسته پیشنهادی: هرچند که پروژه عظیم آزادراه تهران ـ شمال، همچنان سرنوشتش نامعلوم است؛ اما این دلیل آن نمی‌شود که ما برای به زمین خوردن کلنگ طرح متروی تهران ـ شمال شدیداللحن اظهار امیدواری نکنیم.