پایان عصر سلطه آمریکا

از سوی دیگر، حامد کرزای، رئیس‌جمهور افغانستان درخواست کرد نیروهای نظامی آمریکایی در داخل پایگاه‌های خود بمانند. این درخواست به معنای آن است که حضور نظامی آمریکا در افغانستان می‌تواند در مدت‌زمانی کوتاهی پایان پذیرد به همین خاطر باید در آینده نزدیک شاهد خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان پس از 10 سال جنگ‌افروزی و زیان بیش از یک تریلیون دلار و کشته شدن ده‌ها هزار نفر از نیروهای آمریکایی و پیمان ناتو و نیز شهروندان افغان باشیم. حتی اگر رئیس‌جمهور افغانستان بپذیرد حضور نظامی آمریکا ادامه یابد، اصرار خواهد ورزید زمانی برای خروج نیروهای آمریکایی تعیین شود.

در پاکستان نیز پارلمان این کشور شیوه‌های پایان همکاری با آمریکا را به دلیل حمله هواپیماهای بدون سرنشین که به کشته و مجروح شدن تعداد زیادی از شهروندان و غیرنظامیان پاکستانی منجر شده است، بررسی می‌کند.

در این میان، سخن باراک اوباما، رئیس‌جمهور آمریکا مبنی بر توجه او به خواسته‌های ملت ایران، سخنی عاری از حقیقت است و بیشتر به سخنان او درباره تمایلش به تاسیس دولت مستقل فلسطین شباهت دارد. آیا اوباما از رخدادهای داخل ایران باخبر است یا این که سخن او تنها یک ادعای باطل تلقی می‌شود؟ آیا اظهارنظر او درباره آزادی اینترنت، نفاق و دورویی او را نمایان نمی‌سازد؟ چرا که هیچ کشوری در جهان به اندازه ایالات متحده آمریکا در شبکه‌ها و سایت‌های اینترنتی دخالت نمی‌کند؛ البته ورود گسترده به شبکه اینترنت، ضرورتا به معنای حرکت به سمت جنگ‌افروزی نیست. اسرائیل و کنگره آمریکا نیز مراقب احتمال رویارویی با ایران هستند. در این میان نمایندگان جمهوریخواه آمریکا که تمایل به جنگ‌افروزی دارند، اذعان می‌کنند آمریکا شاهد افول و ضعف رو به گسترده‌ای است. هنگامی که دولت‌ها و کشورهایی همچون عراق و افغانستان جرات پیدا می‌کنند رودرروی آمریکا قرار گیرند و رئیس‌جمهور این کشور را به چالش بکشند، می‌توان نتیجه‌گیری کرد که هر کشوری می‌تواند در برابر آمریکا و سیاست‌های این کشور قرار گیرد و مقاومت کند.

می‌توان گفت خاورمیانه بدون دخالت کاخ سفید می‌تواند مشکلات خود را حل و فصل کرده و میان کشورهای همسایه فضای گفت‌وگو و مذاکره را حاکم کند. حتی امکان همکاری میان کشورهایی همچون پاکستان و افغانستان ـ بدون دخالت واشنگتن ـ وجود دارد. همین‌طور مساله ایران یا در خارج از منطقه خاورمیانه، بحران کره شمالی با جنوبی که می‌شود از طریق مذاکرات سازنده میان سران دو کره و بدون دخالت‌های آمریکا، حل و فصل شود. به همین دلیل می‌گوییم: «دیگر آن زمان گذشت که آمریکا سیاست‌هایش را بر دیگران دیکته می‌کرد.»