زندگی در ستاره‌ها

جالب است بدانید که در سطح بین‌المللی، برای طبقه‌بندی هتل‌ها، رستوران‌ها، شبکه‌های تلویزیونی و... از ستاره‌ها برای ارزشگذاری استفاده می‌شود.‌ستاره‌ها بیشتر به معنی خدمات بیشتر است. طبقه‌بندی هتل‌ها به صورت سنتی وابسته به میزان امکانات رفاهی آنها و همچنین بزرگی و کوچکی آنهاست. این موضوع می‌تواند برای انتخاب محل اقامت شما بسیار مهم باشد. البته این سیستم تقسیم‌بندی و ستاره‌دهی به هتل‌ها همواره مورد اعتراض برخی از منتقدان و مسافران بوده است.

خدمات رستورانی، نحوه پذیرایی و وسایل سرگرمی، نمای اتاق‌ها و هتل، تنوع اتاق‌ها از نظر ابعاد و راحتی آنها، داشتن سالن‌های ورزشی، مسیرهای دسترسی به امکانات شهری و... همگی از مواردی است که در تقسیم‌بندی هتل‌ها مورد محاسبه قرار می‌گیرد. البته علاوه بر تقسیم‌بندی هتل‌ها با ستاره، روش‌های رایج دیگری نیز در دنیا وجود دارد که برخی از آنها عبارتند از:‌ تقسیم‌بندی از A تا F یا استفاده از واژه‌های دولوکس (Deluxe)‌، مجلل (Luxury)‌، درجه یک (First Class)‌، ممتاز (Superior‌)‌، ویژه گردشگری (Tourist Class)‌، استاندارد (Standard)‌ و اقتصادی (Budget Class/Economy)‌.

این تنوع در روش‌های تقسیم‌بندی گاه می‌تواند موجب سردرگمی گردشگران و مسافران شود به همین دلیل در بسیاری از کشورهای دنیا مانند بلژیک، دانمارک، یونان، ایتالیا، مالت، هلند، پرتغال، اسپانیا، مجارستان و آلمان تنها از یک روش استاندارد مبتنی بر تعداد ستاره استفاده می‌شود. براساس این استاندارد ـ که به استاندارد آلمانی معروف است ـ هتل گردشگری: یک ستاره، هتل استاندارد: 2 ستاره، مجموعه هتل‌های اقامتی ـ رفاهی: 3 ستاره، هتل‌های درجه یک 4 ستاره و هتل‌های لوکس 5 ستاره دارند. این روش یکسان استانداردسازی هتل‌ها به صورت قانون متمرکز و یکپارچه برای اولین بار در سال 1996 در کشور آلمان به اجرا درآمد و نتایج حاصل نشان از موفقیت بسیار زیاد این سیستم بود و آمارهای به دست‌آمده نشان از رضایت بیش از 80 درصدی مسافران و مهمانان هتل‌ها داشت که این موضوع سبب شد در بسیاری از کشورهای دیگر اروپایی این قانون به کار گرفته شود.

نیروانا حسینی