فضایی که المپیکی نیست

اهمیت حضور در بازی‌های المپیک نیز برای ورزش ایران دوچندان مهم است، جدا از بازتاب موفقیت‌های ورزشکاران ایران در سطح جهان، مردم نیز با حساسیت و ولعی خاص چشم به نتایج ورزشکاران خویش در این بازی‌ها دارند تا با افتخارات آنها سرمست از غرور شده و اشک شوق بریزند. از این حیث شاید نتوان ورزش ایران را با هیچ کشور دیگری قیاس کرد و بدون شک همین عامل نیز می‌تواند زمینه‌ای برای نیل به سکوهای افتخار در لندن 2012 باشد. این در شرایطی است که اگر در صحبت‌ها و نظرات مسوولان ورزش ریز شویم، مشاهده می‌کنیم که فضای ورزش در فاصله 3 ماهه به المپیک لندن، فضایی نیست که باید باشد. جدا از مشکل تزریق نشدن بموقع بودجه‌های مورد نیاز که همیشه ورزش ایران را آزار داده است، بعضا نیز محل مصرف این بودجه‌ها شفاف نیست. به گفته بهرام افشارزاده، دبیرکل کمیته ملی المپیک تعدادی از فدراسیون‌ها بودجه‌های اختصاص یافته در راه حضور در بازی‌های المپیک لندن را صرف مصارف دیگری می‌کنند تا این مساله اسباب نگرانی جامعه ورزش باشد. نگرانی از این حیث که به هر حال بودجه المپیک باید خرج ورزشکاران المپیکی شود، از برگزاری اردو گرفته تا حضور در تورنمنت‌های مختلف تدارکاتی و آماده سازی تیم‌ها و قهرمانان ایرانی که به‌طور طبیعی باید یک لحظه نیز از وضعیت آنان غافل نبود. جدا از همه اینها توجه به معیشت ورزشکاران و تهییج زمینه‌های روحی و انگیزشی قهرمانان موضوع حساس و مهمی است که مسوولان وزارت ورزش و کمیته ملی المپیک نباید از آن غافل شوند.

هر چند در بعضی از رشته‌ها و به جهت فاصله موجود از ورزش روز دنیا، چشم به مدال‌آوری نداریم و صرف حضور و کسب تجربه در المپیک لندن برای آنها تعریف شده، اما بی‌تردید در رشته‌هایی چون کشتی، وزنه‌برداری، تکواندو و پرتاب دیسک زمینه مدال‌آوری داریم و باید دوچندان بکوشیم تا از تمام ظرفیت‌های مدال‌آوری خود در این رشته‌ها استفاده کنیم. سرکشی و رسیدگی به مسائل و مشکلاتی که بعضا این رشته‌ها با آن سرو کار دارند و توجه به نیازهای مالی و روحی قهرمانان، نکته قابل توجهی است که نباید از آن غافل شد.