به کودک کمک کنید سرگرم شود

پدر و مادر باید این نکته را در نظر داشته باشند که گاهی کودک از رفتار آنها یاد می‌گیرد فقط زمانی بازی کند که والدین اطرافش هستند؛ این بچه‌ها معمولاً به کارها و روابط پدر و مادر حسادت می‌کنند و می‌خواهند آنها هیچ کاری به غیر از بازی کردن با آنها انجام ندهند. بنابراین در چنین شرایطی کاملاً طبیعی است که کودک بازی کردن به تنهایی را نپذیرد و با بهانه‌گیری والدین را مجبور کند با او همراه شوند.

اگر پدر و مادر براحتی تسلیم کودک شوند و هر وقت او می‌خواهد کارهای خودشان را تعطیل کنند، باید منتظر رفتارهای بدتری هم باشند چون این کودک هیچ وقت یاد نمی‌گیرد کارها و برنامه‌های خودش را مدیریت کند. البته این به معنای بی‌توجهی به کودک نیست؛ کودک به توجه شما نیاز دارد و باید حس کند به عنوان یکی از اعضای خانواده مورد احترام و شخصی باارزش است. بنابراین خوب است در بیشتر موارد، هنگامی که از او راضی هستید و متوجه کار خوبش می‌شوید، رضایت خود را به او نشان دهید اما یادتان باشد همیشه هم لازم نیست با او همراه شوید و هنگام بازی کنارش باشید.

در ضمن این نکته را هم در نظر داشته باشید که بازی کردن تنهایی بچه‌ها به حال و شرایط آنها هم بستگی دارد؛ به این معنی که اگر کودک خسته، تشنه، گرسنه یا مریض باشد علاقه‌ای به بازی کردن ندارد و به طور حتم از تنها ماندن اذیت می‌شود. علاوه بر این نباید فراموش کنید کودکان نوپا نمی‌توانند زمان زیادی را به تنهایی بگذرانند و خیلی زود از کاری که در حال انجام آن هستند، خسته می‌شوند.

اما اگر شما هم می‌خواهید فرزندتان بدون این‌که مشکلی برایش پیش بیاید به تنهایی بازی کند، بهتر است بدانید با شیوه‌هایی می‌شود این عادت را در او ایجاد کرد و پرورش داد؛ اما یادتان باشد پیش از هر چیز باید بازی‌ای را انتخاب کنید که کودک واقعاً به آن علاقه دارد. در واقع اگر قرار باشد فرزند شما به تنهایی کاری را انجام دهد، حتماً باید به اندازه کافی آن را دوست داشته باشد.