همکلاسی‌های عصبانی

علی رضایی، مشاور خانواده اعتقاد دارد خشم سرکوب شده بیشتر در میان دانش‌آموزان دختر و خشم برانگیخته به شکل پرخاشگری و خشونت بیشتر در میان دانش‌آموزان دختر دیده می‌شود.

به اعتقاد این مشاور، نوجوانان در گذر از بلوغ گاهی زود رنج و عصبی می‌شوند که افزایش هورمون‌ها در بدن در این مساله بی‌تاثیر نیست.

اما هیچ هیجانی غیرقابل کنترل وجود ندارد و قرار نیست ما هر احساسی را که داریم، به همان شکلی که به وجود می‌آید، دامن بزنیم.

عصبانی شدن در مقابل محرک‌های بیرونی وگاه درونی یکی از هیجانات طبیعی بشر و رفتاری موجه است. اما رفتار پرخاشگرانه باید کنترل شود.

رضایی، رفتار نوجوانانی را که در خیابان هنگام بازگشت از مدرسه مشغول فحاشی و کتک‌کاری می‌شوند، مصداق بارز تبدیل خشم به پرخاشگری می‌داند و می‌گوید: اغلب این دعوا‌ها از شوخی‌های بی‌مورد در راه مدرسه آغاز می‌شود و به دعوا ختم می‌شود.

دختر‌ها هم بیشتر قهر می‌کنند و بهانه‌تراشی می‌کنند.

این روان‌شناس توصیه می‌کند: وقتی از دست فرزند خود عصبانی می‌شوید بدون این‌که به اوناسزا بگویید یا کتک بزنید، به او بگویید که از دست او عصبانی هستید و بگویید که کدام کار او، شما را ناراحت کرده است.

اگر می‌خواهید خشم خود را کنترل کنید، یک لیوان آب سرد بنوشید، 10 بار نفس عمیق بکشید، از یک تا 10 را به طور معکوس بشمرید و در مورد خشم خود فکر کنید.

با یک نفر در مورد موضوع محرک خشم خود صحبت کنید.

محیط را ترک کنید و زمان دیگری در مورد آن گفت‌وگو کنید.

فهرستی از مواردی که شما را خشمگین می‌کند، تهیه کنید و راه حلی غیر از خشونت برای آن بیابید.

سعی کنید با کسانی که از آنان خشمگین هستید، به درک متقابل برسید.

سعی کنید به دیگران اعتماد کنید و افکار منفی را از خود دور کنید.

سعی کنید دیگران را بخاطر این‌که مثل شما فکر نکرده اندو طبق انتظار شما عمل نکرده‌اند، ببخشید.

کودکان پرخاشگر را به آموزش مهارت‌های حل مساله و ارتباط میان فردی و کنترل خشم تشویق کنید و از آنان بخواهید در مورد احساسات خود بدون اشاره به طرف مقابلشان و مقصر شمردن او حرف بزنند.

از ابراز خشم و خشونت متقابل بپرهیزید. این کار الگوی خشم و پرخاشگری را در کودکان تثبیت می‌کند.

اگر کودکان ناسازگار هستند، جا یا کلاس آنها را برای مدتی یا همیشه عوض کنید.

از کودکان بخواهید در مورد خشم، کار تحقیقی انجام دهند و جایگزین‌های مناسبی برای آن ارائه دهند.

از آنان بخواهید مهارت خندیدن به مشکلات به جای فریاد و کتک کاری را امتحان کنند.

ریشه خشم کودکان ممکن است در افسردگی یا مشکلات خانوادگی باشد، اگر خشم آنها دامنه‌دار است، با خانواده‌هایشان مشورت کنید.