تکرار رویکرد خصمانه

در این چارچوب‌ آمریکا از ادامه تحریم‌ها سخن گفته و دانمارک به عنوان رئیس دوره‌ای اروپا در کنار برخی مقامات اروپایی نظیر هیگ وزیر خارجه انگلیس ادعای ادامه فشارها را مطرح کرده‌اند. حال این سئوال مطرح است که چرا غرب چند روز پس از برگزاری نشست به چنین رویکردی می‌پردازد و چه اهدافی را پیگیری می‌کند؟

 بسیاری از ناظران سیاسی تاکید دارند که نشست استانبول به ویژه پذیرش حقوق هسته‌ای ایران در قالب ان پی تی موفقیتی بزرگ برای ایران بوده است چنانکه حتی محافل رسانه‌ای غربی به آن اذعان کرده‌اند، ناظران سیاسی تأکید دارند که چنین شکستی برای غرب هزینه‌های سنگینی دارد در حالی که به دلیل بحران‌های داخلی و شرایط بین‌المللی توان دوری از مذاکره را ندارند لذا با اصرار بر سیاست نخ نما شده تحریم به دنبال سرپوش گذاشتن بر این ناکامی هستند.

برخی دیگر از ناظران سیاسی نیز بر این عقیده‌اند که پس از مذاکرات استانبول فضایی آرام‌تر بر اقتصاد ایران و جهان حاکم شده است به ویژه اینکه تا حدود زیادی گزینه جنگ ابطال گردیده است. این آرامش از یک سو برای اهداف ضد ایرانی آمریکا که اقتصاد را محور تقابل با ایران قرار داده مناسب نبوده و از سوی دیگر بیانگر نقش و جایگاه ایران در معادلات جهانی است به گونه‌ای که قیمت نفت براساس چگونگی تعامل و یا تقابل با ایران تغییر می‌کند.

غرب با رویکرد به ادامه سیاست تحریم تلاش دارد تا فضایی ناآرام را به اقتصاد ایران ایجاد کند درحالی که نقش ایران در معادلات جهانی را نیز پنهان می‌کند. نکته دیگر در رفتار غربی‌ها تلاش آنها برای جلب رضایت صهیونیستها است.

مذاکرات استانبول و دست خالی غرب خشم صهیونیستها را به همراه داشته است. غرب که می‌داند توان اجرای خواسته‌های صهیونیستها را ندارد و باید پذیرنده اقتدار ایران باشد با تکرار ادعای تحریم به دنبال دلجویی از صهیونیستها است بسیاری نیز تاکید دارند که نشست استانبول نوعی برتری تفکراتی چین و روسیه در برابر غرب بوده است که چندان به مذاق غرب خوش نیامده است. آنها با فضاسازی تحریم در حالی به دنبال عدم برگزاری نشست بغداد و یا باج گیری در آن نشست هستند که تلاش دارند تا دستاوردهای چین و روسیه را نیز کمرنگ سازند.

به هر تقدیر می‌توان گفت که غرب همچنان در تفکر قدرت برتر است در حالی که از مؤلفه‌های آن برخوردار نبوده در حالی که استمرار این سیاست نیز دستاوردی برای آنها به همراه ندارد چرا که از یک سو این کشورها خود شرایط تحمیل زیاده خواهی به ایران را ندارند و از سوی دیگر تهران تأکید دارد که پذیرنده خواسته‌های غیرمنطقی و تهدیدات نخواهد بود و از حقوق خود چشم پوشی نمی‌کند.

قاسم غفوری-جام جم آنلاین