دعوایی که برنده ندارد

مجادله میان حوزه هنری و وزارت ارشاد در مورد فیلم‌های «زندگی خصوصی» و «گشت ارشاد» نمونه همین موضوع بود. یعنی درست در ایامی که گمان می‌رفت بحث‌های مربوط به این دو فیلم در حال پایان یافتن است و در شرایطی که ارشاد موفق شد با تدبیر و رفتاری معقول شرایط را برای جایگزینی بی‌حرف و حدیث آماده کند، صحبت‌های یکی از مسوولان سینمایی بحث جدیدی را پیش کشید.

این مقام مسوول اگرچه حرفش درست و بجاست و از لزوم رعایت قانون می‌گوید، اما رسانه‌ای کردن این بحث جای سوال دارد.

ماجرا هم از این قرار بود که بعد از اعتراض‌های صورت گرفته، حوزه هنری و شهرداری این دو فیلم را از پرده سینماهای حوزه و شهرداری برداشتند که گویا بدون اجازه وزارت ارشاد و معاونت سینمایی بوده است. جناب مقام مسوول هم این امر را برنتابیده و در مصاحبه با یک خبرگزاری گفته است که باید همه ملزم به رعایت قانون باشند و خاطیان تنبیه شوند.

از طرفی، رئیس حوزه هنری هم وقتی این عتاب و خطاب را در خبرگزاری‌ها دیده بود، برآشفته که «مگر حوزه جای کوچکی است که آقایان به خود جسارت این را می‌دهند که از تنبیه کردنش حرف بزنند.» و بعد اضافه کرده که نه فقط این را که 15 فیلم دیگر را هم قرار است اجازه ندهند در سینماهای حوزه نمایش داده شود.

اگرچه اصل این مباحثه خیر است و می‌تواند خلأهای قانونی در این زمینه را رفع کند، اما شاید رسانه‌ای کردن این بحث و درست کردن دعواهای رسانه‌ای چندان منطقی نباشد؛ آن هم در شرایطی که خیلی‌ها کمر بسته‌اند به آسیب زدن به حوزه هنری و وزارت‌ارشاد.

در شرایطی که بعد از ماجرای خانه سینما، بعضی‌ها دنبال موضوعی می‌گردند تا بین نهادهای ارزشی و انقلابی مثل حوزه و ارشاد اختلاف بیفتد و از این اختلافات طرفی ببندند، راه انداختن چنین مجادله و اختلافی نه منطقی است و نه معقول.

کیوان امجدیان / دبیر گروه فرهنگ و هنر