چالش بزرگ کفاشیان

اگر به صحبت‌های دیروز وزیر ورزش و جوانان در گفت‌وگو با ایسنا دقت کنیم، این دلخوری و عصبانیت بیشتر خود را نشان می‌دهد. آنجا که عباسی در واکنش به این خواسته فدراسیون که برای اجرای برنامه‌های کارلوس کرش به حمایت و بودجه کافی نیاز دارد، به کنایه گفت: وقتی به یک جایی می‌گوییم فدراسیون و به برخی افراد می‌گوییم رئیس فدراسیون، این فرد باید قدرت اداره مالی و حرفه‌ای مجموعه‌‌اش را داشته باشد. کسانی که می‌گویند نمی‌توانیم و چیزی نداریم ضعفشان را نشان می‌دهند. به همین دلیل است که ما می‌خواهیم ضعف‌های گذشته برطرف شود.

هرچند که محمد عباسی تاکید کرده در راه حضور در مرحله نهایی جام جهانی فوتبال 2014 برزیل، همه‌گونه حمایتی از برنامه‌های کارلوس کرش، سرمربی پرتغالی تیم ملی به عمل خواهد آمد، اما طبیعی است که او از کفاشیان انتظار دارد قدرتمند عمل کرده و در زمینه رفع مسائل و مشکلات مالی نیز صرف نگاهش به بودجه وزارت ورزش نباشد. بویژه که تصریح می‌کند «تامین بودجه برای پیاده کردن برنامه‌های سرمربی تیم ملی وظیفه فدراسیون است.»

علی کفاشیان که نیک می‌داند از همان زمانی که جلوی خواست وزارت ورزش و جوانان ایستاد، دیگر نباید چندان روی کمک‌های مالی وزارت ورزش حساب کند، با وجود آن‌که در فردای پیروزی‌اش در انتخابات از جذب اسپانسر 180 میلیارد تومانی سخن به میان آورد، اما خیلی زود دستگیرش شد که جذب یک‌دهم این مبلغ نیز از توانش خارج است. برای همین تا دیر نشده موضع اولیه‌اش را تصحیح و اعلام کرد که در راه تامین نقطه‌نظرات سرمربی پرتغالی تیم ملی روی حمایت ویژه وزارت ورزش حساب می‌کند؛ موضوعی که حالا وزیر ورزش جواب آن را به سردی می‌دهد و از فحوای اظهاراتش می‌توان چنین برداشت کرد که رئیس فدراسیونی که می‌خواهد مستقل از دولت عمل کرده و برنامه‌هایش را پیش ببرد، باید بتواند نیمی از انتظاراتش را خارج از منابع غیردولتی تامین کند. آیا کفاشیان می‌تواند از این چالش بزرگ به مانند انتخابات پیروز بیرون بیاید؟ باید صبر کرد و دید.