روزی به نام زمین

روز اول فروردین ماه در تقویم مناسبت‌های علمی به عنوان روز زمین نامگذاری شده است.

کد خبر: ۴۶۳۷۲۳

اگرچه در سال‌های اخیر روز دوم اردیبهشت (مصادف با 22 آوریل) به عنوان روز زمین یا روز زمین پاک جشن گرفته می‌شود، اما در حقیقت اولین روز بهار که همزمان با اعتدال بهاری است روز زمین نام دارد.

هدف از نامگذاری روزی به نام زمین افزایش آگاهی افراد نسبت به محیط زیست و دعوت از دوستداران محیط زیست برای حفاظت از زمین است.

نامگذاری این روز و انتخاب روزی برای کره خاکی که سالیان طولانی سکونتگاه ما انسان‌ها بوده است برای نخستین بار سال 1969 میلادی در اجلاس یونسکو و توسط جان مک‌کانل ـ که از فعالان صلح بود ـ مطرح شد.

در حقیقت این روز، روزی برای قدردانی از محیط زیست است. در آن زمان فقط برخی کشورها این روز را گرامی می‌داشتند تا این‌که در سال 1970 میلادی سازمان ملل متحد نخستین روز بهار را به عنوان روز جهانی زمین به ثبت رساند.

در همان زمان سناتور آمریکایی گیلورد نلسون نیز با برگزاری یک جلسه آموزشی در مورد محیط زیست در روز 22 آوریل، این روز را به عنوان روز زمین نامگذاری کرد.

در بسیاری از کشورها هفته زمین با آغاز روز زمین در نخستین روز بهار جشن گرفته می‌شود و در این هفته فعالیت‌هایی برای حفاظت از محیط زیست به صورت نمادین به اجرا در می‌آید.

اما در برخی کشورها نیز روز دوم اردیبهشت که مصادف با 22 آوریل است به عنوان روز زمین نامگذاری شده است. در آغاز، این روز فقط در ایالات متحده آمریکا به عنوان روز زمین جشن گرفته می‌شد تا این‌که در سال 1990 این روز توسط سازمانی که مسوولیت ایجاد هماهنگی میان کشورها برای برگزاری مناسبت‌های جهانی را به عهده داشت، به عنوان روز جهانی زمین انتخاب شد و پس از آن بسیاری از کشورها تصمیم گرفتند مراسم ویژه این روز را همزمان با روز 22 آوریل اجرا کنند.

از آنجا که از نظر علمی روز زمین مصادف با روزی است که زمین از نقطه اعتدال بهاری عبور می‌کند، در بعضی از کشورها مراسم روز زمین در روز اول فروردین (مصادف با 21 مارس) اجرا می‌شود.

بی‌شک این روزها زمین بیش از هر روز دیگری نیازمند کمک و پشتیبانی است و در نظر گرفتن برنامه‌هایی برای افزایش آگاهی ساکنان زمین در روزی که به همین عنوان نامگذاری شده است، می‌تواند نقش بسیار مهمی در حفاطت از محیط زیست داشته باشد.

زمین این روزها در معرض تهدید‌هایی جدی قرار گرفته است و ساکنان این کره خاکی، ضرورت اتخاذ تصمیماتی جدی برای کمک به زمین را بیش از پیش احساس می‌کنند؛ مصرف بی‌رویه منابع که موجب آلودگی محیط زیست شده و پیامد آن مواجه شدن با پدیده گرمایش جهانی است.

گرمایش جهانی نیز به نوبه خود همه جوانب زندگی ساکنان زمین را به صورت مستقیم یا غیرمستقیم تحت تاثیر خود قرار داده است.

زمین از گذشته‌های دور، سکونتگاهی پاک و عاری از هر گونه آلودگی برای موجودات زنده بوده است، موجوداتی که یکی پس از دیگری چرخه حیات خود را روی زمین به پایان رسانده‌اند.

اما در سال‌های اخیر که انقلاب صنعتی تغییرات بزرگی را در روند زندگی انسان به ارمغان آورده است، شاهد افزایش آلودگی‌های زیست محیطی در سطح زمین بوده‌ایم که هر یک به نوبه خود می‌تواند به نابودی محیط زیست و منابع طبیعی منجر شود.

امروزه انسان‌ها به هر نقطه‌ای که قدم می‌گذارند، خواسته یا ناخواسته آن را آلوده می‌کنند. استخراج و حمل و نقل مواد نفتی، نابودی جنگل‌ها و از بین رفتن جانوران وحشی ساکن این جنگل‌ها و همچنین انفجار جمعیت انسانی از جمله عواملی است که زمین را در معرض تهدید قرار داده است حتی کوهستان‌ها هم این روزها انباشته از آلودگی است، چه برسد به شهرهایی که گاهی به درجه‌ای از آلودگی می‌رسد که بسیاری از ساکنان را روانه بیمارستان‌ها می‌کند. براستی چرا چنین اتفاقاتی برای زمین رخ داده است؟

روند کنونی تخریب محیط زیست که افزایش جمعیت و مصرف بیش از اندازه منابع طبیعی به عنوان متهمان اصلی آن شناخته شده‌ است، حاکی از آن است که این کره خاکی آینده چندان روشنی را پیش رو ندارد.

پس بهتر است در نخستین روز بهار که مصادف با روز زمین است، یادمان باشد کره زمین سکونتگاه بزرگ همه ما انسان‌ها و مادر طبیعت است و تخریب آن می‌تواند آینده انسان‌ها را در معرض خطر قرار دهد.