کفش فوتبال در پای کفاشیان!

ما نگوییم بد و میل به ناحق نکنیم

جامه کس سیه و دلق خود ازرق نکنیم

حالا چی شد که در این مقال و مقوله، ورزشی شدیم. علتش انتخاب مجدد آقای کفاشیان به سمت ریاست فدراسیون بود که عده‌ای معتقدند نه تنها اهالی، بلکه بسیاری از رسانه‌ها را نیز در شوک ناشی از این انتخاب قرار دهد که البته نگارنده این سطور ـ که در کمال خاکساری و صداقت عرض کرد چیزی از ورزش فوتبال و مسائل مربوط به آن حالیش نیست و البته ناراحت هم نیست ـ دقیقاً نمی‌داند که چرا باید برخی از اهالی رسانه و ورزش از این انتخاب دچار شوک شوند. چه بسا که تک و توکی نیز کارشان به شوک درمانی کشیده باشد و ما بی‌خبر!

گمانه‌زنی ورزشی ـ کفششی: به نظر ما که جزو عوام عالم فوتبال می‌باشیم، انتخاب مجدد و ابقای رئیس فدراسیون فوتبال کشور در سمت خود و چرایی این مسأله که چطور شد که همچین شد، یعنی کفش فدراسیون فوتبال دوباره در پای کفاشیان شد؛ شاید چندفقره حدس و گمان مفروض و محتمل را نتوان از نظر دور کرد:

1ـ قالب بودن کفش: ممکن است که مختصات پای جناب کفاشیان چنان با مشخصات کفش فدراسیون فوتبال همخوانی و همپوشی لازم را دارد و اصطلاحاً قالب پای ایشان می‌باشد که بلاتشبیه عین کفش سیندرلا اندازه هیچ پای دیگری به جز خود نامبرده نبوده است و اسنادش هم موجود است. مشاهدات جمع حاضر و ناظر.

2ـ دوام داشتن کفش: احتمال دارد که خود آقای کفاشیان دلش می‌خواهد کفش فدراسیون فوتبال را رها کند،اما این کفش ــ بلاتشبیه به مانند کفش میرزا نوروزــ از سر ایشان (که در اینجا البته درستش پای ایشان است) دست بردار نیست.

3ـ سفت بستن گره: یک فرضیه بعید هم هست که می‌گوید ممکن است چنان بند کفش فدراسیون را سفت گره زدند و بستند که با هر انگشت گرهگشایی قابل باز کردن و به پا کردن نیست. خب کفش تنگ هم که چیز خوبی نیست؛ در حدی که حضرت سعدی هم که مثل ما اهل فوتبال نبوده، فرموده: تهی پای بودن، به از کفش تنگ!

4ـ رعایت برنامه نود: این حدس و گمان هم خیلی بیجا و بیراه نیست. ای بسا ایشان از سر انصاف و هم صنفی‌گری نخواسته‌اند که آقای عادل فردوسی‌پور در برنامه پرطرفدارش دستش از سوژه خالی باشد و تا چهارسال دیگر تأمین باشد. پس روحیه همدلی و همکاری کجا رفته است؟... به هر حال هم ایشان عادل است، هم فردوسی‌پور. شکلش متفاوت است.