یک هیچ به نفع فدراسیون فوتبال

کفاشیان که به دنبال دو نامه سازمان بازرسی دال بر ممنوعیت حضور بازنشسته‌ها در انتخابات فدراسیون فوتبال،‌ تحت فشاری ناخواسته برای کناره‌گیری از صحنه انتخابات قرار گرفته بود، هوشمندانه 24 ساعت مانده به زمان انتخابات، فضای روانی ایجاد شده را مدیریت کرد تا با به راه انداختن سناریوی تعلیق فدراسیون فوتبال ایران و پیرو آن حذف تیم ملی از گردونه رقابت‌های انتخابی جام جهانی برزیل، جو انتخابات را به سود خود پیش برده و بازی را از وزارت ورزش و جوانان ببرد.

هر چند که از پیش نیز گفته می‌شد علی کفاشیان در شب انتخابات و به دلیل بازنشسته بودن،‌ از نامزدی ریاست فدراسیون انصراف خواهد داد، اما وقتی فضا باب میل رییس شکل گرفت او ترجیح داد که تا آخر این بازی را ادامه دهد و پا پس نکشد.

شاید اگر محمد عباسی وزیر ورزش و جوانان تجربه بیشتری از فضای انتخابات فدراسیون‌های ورزشی و بویژه فوتبال داشت، اجازه نمی‌داد کنترل اوضاع از دستش خارج شود، اما همه چیز انگار در چشم بر هم زدنی اتفاق افتاد تا وزارت ورزش و جوانان سرش از انتخابات برگزار شده بی‌کلاه بماند.

موضوعی که به نوعی در این جمله امیر عابدینی، مدیر عامل باشگاه داماش گیلان نیز منعکس شد، آنجا که در پایان انتخابات گفت: «وزیر هم کم‌کم این مسائل را یاد می‌گیرد و مشکلی نیست.»

اضافه بر آن‌که به‌دنبال فعل و انفعال‌های صورت گرفته،‌ علی کفاشیان نیز در پایان انتخابات اعلام کرد ؛ «اکنون که فدراسیون مستقل رای داده باید در بخش اقتصادی نیز مستقل‌تر شویم و سرو سامانی به کمیته تیم‌های ملی دهیم.»

این حرف رییس فدراسیون فوتبال این معنی را در بر دارد که فدراسیون باید صرف نگاهش به لحاظ مالی به وزارت ورزش و جوانان نباشد، چرا که وقتی به زعم او انتخابات مستقل برگزار می‌شود و هیچیک از نمایندگان وزارت (قریب برای ریاست و بهروز منتقمی برای نایب رییسی دوم و ریاست سازمان لیگ) رای نمی‌آورند،‌ نباید انتظار داشت که وزارت ورزش نیز از هر جهت تمام و کمال به انتظارات هیات رییسه جدید پاسخ مثبت بگوید.

شاید اگر کفاشیان می‌خواست می‌توانست برای گزینه نایب رییس دوم خود که گزینه مورد نظر وزارت ورزش نیز بود رای بگیرد اما رییس خنده‌روی فدراسیون این کار را نکرد تا دوباره این بحث مطرح شود که عزیزالله محمدی از نو رییس سازمان لیگ برتر شود.

حجت الله اکبرآبادی - دبیرگروه ورزش