یادمان نرود
خانهتکانی
داد میزنی:
پابرهنه نه!
زمستان هنوز روی فرشها نشسته است
داد میزنی:
نیم پرده بالاتر!
نیم پرده پایینتر!
ـ چه بتهوونی شدهام بالای این چهارپایه
شعری از راه میرسد
پر از بهار و غبار
آرام پشت گوشات زمزمهاش میکنم
میخندی
خانه تکان میخورد!
قلب
قلب اول میشکند
بعد میگیرد
و درست لحظهای که میایستد
جای خالی آغوشات
بیشتر از همیشه
درد میکند
سینا علیمحمدی
گفت و گو
