حیات وحش در سیبل قانون

قانون «مجازات قاچاق اسلحه» همان قانونی که قصد سر و سامان دادن به اسلحه‌ها و مهمات سرگردان و بی‌مجوز را داشت این بار در صف قوانین تحسین نشده ایستاده البته دست‌کم از دید محیط‌زیستی‌ها. این قانون به تمام دارندگان سلاح‌های شکاری غیرمجاز تا سی‌ام بهمن یعنی همین دیروز مهلت داده بود تا با تحویل اسلحه خود به مراجع نظامی، امنیتی و انتظامی فرصتی پیدا کنند تا اگر در پرونده‌شان تخلفی نیست و سابقه محکومیت کیفری ندارند پس از 3 ماه اسلحه‌شان را پس بگیرند، ولی این بار با مجوز. گر چه فعلا آماری از تعداد کسانی که اسلحه بی‌مجوزشان را تسلیم کرده‌اند در دست نیست و نمی‌دانیم چه تعداد اسلحه غیرمجاز همچنان در پستوی خانه‌ها مانده است، اما همین که چنین قانونی در کشور مصوب شد برای خیلی‌ها معنی نابودی حیات وحش را داشت هر چند شاید نویسندگان این قانون حتی در پس ذهنشان نیز به حیات وحش و این‌که این سلاح‌های تازه مجوز گرفته چه سرنوشتی را برایش می‌نویسد فکر هم نکرده باشند.

البته شکی نیست که وجود سلاح‌های بدون پروانه در دست مردم برای امنیت کشور یک تهدید جدی است و شاید اقدام برای سرو سامان دادن آنها باید زودتر از اینها اتفاق می‌افتاد، اما آیا کسی هست که از حقوق حیوانات در برابر این سلاح‌ شکاری مجوزدار حمایت کند؟ ما نیز با نویسندگان این قانون و قوانینی از این دست هم نظریم و معتقدیم مجوز دادن به سلاح‌های بدون پروانه و امان دادن به صاحبان آنها حتما منطقی‌ترین راه برای تسلیم شدنشان در برابر خواسته قانون است، اما سوال این است که تکلیف حیواناتی که بزودی در تیررس تفنگ‌های قانونی شده قرار می‌گیرند چه خواهد شد؟

طبیعت ایران سال‌هاست که توان سرویس دادن به شکارچیان را ندارد، اما با این حال همچنان بار سنگین شکارچیان مجاز و غیرمجاز را به دوش می‌کشد و در کنار آن، شلیک‌های شکارچیان خارجی‌که با دادن دلار به ایران می‌آیند و مجوز شکار می‌گیرند و با سلام و صلوات مسوولان محیط زیست استان‌ها راهی زیستگاه‌ها می‌شوند را هم به جان می‌خرد. برای همین است آنهایی که از شدت شکننده بودن جمعیت جانوری کشور باخبرند به قانون مجازات قاچاق اسلحه چپ چپ نگاه می‌کنند.

مریم خباز ‌/‌ گروه جامعه