نماینده وزیر ورزش در فدراسیون

این روزها انتخابات فدراسیون فوتبال بحث روز و داغ جامعه ورزش است و مسوولان ورزش هرجا که می‌روند،اعلام می‌کنند که گزینه‌ای برای ریاست فدراسیون فوتبال ندارند. حمید سجادی، معاون قهرمانی وزارت ورزش در شرایطی دیروز بر این مساله تاکید کرد که طی روزهای گذشته رسانه‌ها از برگزاری جلساتی بین وزیر و حسین قریب خبر داده‌اند که نتیجه آن، مدیرعامل سابق استقلال را برای ثبت‌نام در انتخابات فدراسیون ترغیب ساخته است؛ موضوعی که البته تا امروز از سوی وزارت ورزش تکذیب نشده است تا برای همه کاملا روشن باشد که حسین قریب با اتکای حمایت وزارت ورزش وارد عرصه انتخابات شده است. حتی علی کفاشیان نیز که گفته می‌شد تمایلی به حضور وی در انتخابات نیست، زمانی فرم‌های ثبت‌نام را پر کرد که ابتدا به دفتر وزیر رفت و با کسب اجازه از وی، خود را از نو نامزد ریاست فدراسیون کرد؛ موضوعی که خود کفاشیان نیز بصراحت آن را بیان داشته و اصولا نیز نمی‌توان ایرادی به آن گرفت،چراکه ساختار فوتبال ایران دولتی است و به طور طبیعی رئیس فدراسیون باید ضمن ارائه گزارشی از فعالیت‌های صورت گرفته، از وزیر ورزش برای حضور در انتخابات کسب تکلیف می‌کرد. همه این فعل و انفعال‌ها در شرایطی است که کمتر کسی در ورزش ایران، با آن بیگانه است، اما ایراد زمانی خواهد بود که خواسته شود به انحای مختلف رای اعضای مجمع فدراسیون از بالا تحت تاثیر قرار گیرد که به طور طبیعی این شرایط ظلم به کسانی خواهد بود که توان مدیریتی حضور در تشکیلات فدراسیون فوتبال را در خود دیده‌اند. بنابراین هیچ ایرادی نخواهد داشت که وزارت ورزش در انتخابات فدراسیون‌ها دارای نمایندگانی باشد، چراکه باید فضای مجامع را به سمتی برد که در آن ملاک انتخاب‌ها بر مبنای شایستگی نامزدها و برنامه‌های 4 ساله ارائه داده‌شان باشد. بنابراین در چنین فضایی و مشروط بر بی‌طرفی، داشتن نماینده در انتخابات فدراسیون فوتبال اگر چه چندان جالب نیست اما عیب بزرگی هم نیست.