علمی‌نویسان را هم ببینیم

اما شاید به غیر از روزنامه‌نگاران و خبرنگاران علمی حتی مسوولان و داعیان عرصه دانش و فناوری هم به این موضوع توجه نکردند که امسال هم همچون سه دوره قبل، بخش مقالات علمی تخصصی از جشنواره مطبوعات حذف شد و به نظر هم نمی‌رسد در دوره‌های بعدی، این بخش به جشنواره بازگردد.

این در حالی است که این دست مقالات به داوری ویژه‌ای نیازمند است و در نتیجه نمی‌توان آنها را در کنار بخش‌های دیگر قرار داد.

روزنامه‌نگاران علمی در شرایطی خود را مورد بی‌مهری و بی‌توجهی می‌بینند که مسوولان و مقامات عالی‌رتبه کشور به هر بهانه‌ای بر توجه به علم و دانش تاکید می‌کنند، از دانشمندان ایرانی به عنوان سرمایه‌های اصلی ایران یاد می‌شود و از نوجوانان و جوانان دعوت می‌شود قدم در راه علم بگذارند.

در چنین شرایطی شاخه نحیف روزنامه‌نگاری علمی کشور که به اعتقاد بسیاری از کارشناسان، ترجمه علم به زبان مردم و ایجاد علاقه و انگیزه برای پیمودن مسیرهای علمی از سوی مردم است، به جای هرس کردن و تقویت شدن روز به روز تکیده‌تر می‌شود و این سوال تکراری برای علمی‌نویسان مطرح می‌شود که آیا انتظار زیادی است اگر با این شاخه جوان درخت مطبوعات کشور هم مانند دیگر شاخه‌های روزنامه‌نگاری برخورد شود؟ اصلا چطور می‌توان چنین حوزه‌ای را نادیده گرفت آن هم در حالی که کشور ما در تلاش برای رسیدن به توسعه همه‌جانبه در افق 1404 است.

ناگفته پیداست که توسعه همه‌جانبه بدون توسعه علمی تنها یک توهم خواهد بود و توسعه علمی بدون افزایش آگاهی‌های عامه مردم از علم و روش‌های علمی که کار روزنامه‌نگاران علمی است بیشتر به شوخی شبیه است.

بهاره صفوی - گروه دانش