شهروندان زنده به گور

در سایه روشن دم غروب، خانه ناگهان مثل بیماری تب کرده، بنا کرد به لرزیدن و اهالی‌اش، غرشی ترسناک را شنیدند که هنوز نمی‌دانستند صدای تیرآهن‌های سقف و آجرهاست که جاذبه‌ای بی‌حد آنها را به سمت پایین می‌کشد.

زلزله آمده بود اما نه در همه شهر؛ زلزله فقط آمده بود تا اهالی ساختمان خیابان 148 غربی در فلکه اول تهرانپارس را غافلگیر کند.

ساکنان خانه تا چند ثانیه مات و مبهوت، بی‌آن‌که بتوانند واکنشی نشان بدهند چشم در چشم کابوسی شدند که داشت می‌بلعیدشان و بعد ناگهان مثل صیدهایی رمیده و ترسیده، از خانه‌ها بیرون دویدند تا خودشان را به آسانسور برسانند و از وحشت فاجعه‌ای که هنوز نمی‌دانستند چیست به کوچه پناه ببرند، اما هنوز آسانسور به طبقه همکف نرسیده بود که گودالی بزرگ زیر پای ساختمان دهان باز کرد و نیمی از آن را بلعید.

ساختمان در هاله‌ای از خاک و غبار فروریخت و آوار ، لحافی سنگین شد روی سر اتاقک فلزی آسانسور و همان وقت بود که اهالی ساختمان فرصت کردند یکدیگر را برانداز کنند و بفهمند دو نفر از همسایه‌ها نیستند.

ساعت 22، پنجشنبه 20 بهمن، تهرانپارس / دو همسایه گمشده، پیدا شدند، بی‌جان و ملحفه پیچ، با حلق‌هایی پرشده از خاک و چشم‌هایی گشاد شده از وحشت فروریختن آوار و دیدار با مرگ که حالا تنگ در آغوش‌شان گرفته بود، اما آتش‌نشان‌ها بقیه ساکنان ساختمان را از گور فلزی‌شان زنده بیرون کشیدند.

‌هر ساعت، هر روز، هر نقطه از تهران/یک هفته بعد امیر مهدیانی، مدیر منطقه 3 عملیات سازمان آتش‌نشانی تهران اعلام کرد 15 روز پیش از حادثه آتش‌نشانی نسبت به غیراصولی بودن گودبرداری تذکر داده بود؛ تذکری که اگر جدی گرفته می‌شد دو نفر از ساکنان آن خانه امروز زنده بودند، اما آتش‌نشان‌ها مسوول متوقف کردن گودبرداری‌های غیراصولی نیستند؛ وظیفه آنها فقط هشدار دادن است و اگر صاحبان ساختمان، تذکر‌ها را جدی نگیرند، آن‌وقت خارج کردن اجساد و زخمی‌ها از زیر آوار ساختمان‌های فروریخته هم، به دایره مسوولیت‌هایشان افزوده می‌شود.

تقریبا همه شهروندان می‌دانند که مسوول اصلی متوقف کردن گودبرداری‌های غیراصولی، شهرداری است؛ همان سازمانی که در این میان نه اظهارنظری کرده است و نه واکنشی نشان داده، همان‌طور که پیشتر هم ترجیح داده بود در برابر فروریختن ساختمان‌های دیگر و مرگ شهروندان، به واسطه گودبرداری‌های غیراصولی سکوت کند.

فاجعه خیابان تهرانپارس هر لحظه ممکن است برای هر کدام از ما تکرار شود، دفعه دیگر شاید من، شما یا عزیزانمان طعمه حادثه باشیم، طعم وحشت را بچشیم و با لرزش و غرش سرپناهمان غافلگیر شویم و نرسیده به در خروجی، زنده به گور.

مگر این که تغییری در روال نظارت بر گودبرداری‌ها ایجاد شود و مسوولان شهرداری گودبرداری‌های غیراصولی را پیش از آن که رنگ فاجعه بگیرند در سطح شهر شناسایی کنند و از ادامه کارشان، تا زمانی که اصول ایمنی را رعایت نکرده‌اند جلوگیری کنند و اگر توانایی به عهده گرفتن این مسوولیت را ندارند، دست‌کم موضوع را صریحا به رسانه‌ها و شهروندان اعلام کنند تا دستگاه‌های ناظر، سازمانی دیگر را برای قبول این مسوولیت برگزینند.

مریم یوشی‌زاده - گروه جامعه