جذابیت شفاف بودن

در واقع بخشی از اعتمادسازی مخاطب از طریق مهارت مجری و بیش از آن صداقتش در ارتباط با تماشاگر رقم می‌خورد. سونیا پوریامین را می‌توان تا اینجای کار موفق دانست که اگرچه شاید وجوه چالشی اجرایش خیلی پررنگ نباشد اما فضای صمیمی و قابل اعتمادی را برای مخاطبان فراهم کرده و با ظرفیت‌سازی رسانه‌ای لازم برای ایجاد ارتباط موثق با بینندگان آنها را پای این برنامه نشانده است.

مهم‌ترین ویژگی و وجه تمایز برنامه شفاف با برنامه‌های مشابه در همین شیوه و ساختار اجراست و البته برنامه واجد کارکردهای آموزشی نیز هست. به این معنی که در شفاف صرفا به طرح مشکل و آسیب‌شناسی یک مساله پرداخته نمی‌شود بلکه تلاش می‌شود تا راهکارهایی برای حل مساله یا آموزش مهارت‌هایی که شهروندان در ارتباط با یک مساله عمومی دارند نیز مورد توجه قرار بگیرد که این با ماهیت و رسالت حرفه‌ای شبکه آموزش نیز انطباق دارد.

خوشبختانه برنامه شفاف بیشتر سراغ سوژه‌هایی رفته که قابلیت آموزشی و اطلاع‌رسانی داشته باشد. مسائل اجتماعی و حقوق شهروندی زمینه اصلی سوژه‌یابی این برنامه است تا ضمن تحلیل و آسیب‌شناسی بتواند حقوق یا وظایف شهروندی را نیز به مخاطبان خود آموزش دهد یا یادآوری کند.

گزارش‌های مستندی که در لابه‌لای برنامه پخش می‌شود یا برقراری ارتباط‌های مردمی نیز برنامه را از حالت انتزاعی و گفتاری صرف خارج کرده و آن را عینی تر و ملموس‌تر می‌سازد. هرچقدر که برنامه‌هایی از این دست به آمار، ارقام، گزارش و مستند درباره موضوع مورد بررسی ارجاع دهند واقع‌گرایی آن افزایش یافته و واقع نمایی دقیقا مساوی با شفاف بودن است.

به عبارت دیگر واقع‌گرایی به‌واسطه شفافیتی که در برنامه ایجاد می‌کند به اعتمادسازی مخاطبان کمک کرده و تاثیرگذاری برنامه را برآنان افزایش می‌دهد و تضمین می‌کند.

توجه به موضوعات روز، مساله افزایش قیمت طلا و سکه یا وضعیت دارو، همچنین انتخابات و مسائل آن و به طور کلی موضوعاتی که به یک دغدغه عمومی و مساله روز بدل شده دستمایه تجزیه و تحلیل‌های برنامه شفاف قرار می‌گیرد که همین ویژگی موجب شده تا تازگی و جذابیت برنامه از حیث موضوع حفظ شود. شفاف نه به‌واسطه نام بلکه به دلیل عملکرد مناسبش برنامه موفقی است.

سیدرضا صائمی / جام‌جم