په‌له؛ ستاره ابدی

این برزیلی 72 ساله به‌رغم گذشت 34 سال از زمان بازنشستگی‌اش، قوه کسب درآمدش دائما رو به تزاید داشته و همیشه با صاحبان کالاها و شرکت‌های تبلیغاتی بهترین روابط را داشته و نتیجه همین امر است که وی را به پردوام‌ترین مرد اقتصادی عرصه ورزش و به فردی کم‌‌نظیر تبدیل کرده است.

در حالی که دیه‌گو مارادونای آرژانتینی اصلی‌ترین رقیب او در راه تصاحب عنوان برترین فوتبالیست تاریخ در 30 سال اخیر غرق در حاشیه‌های منفی و بخصوص غوغای اعتیاد به موادمخدر و تظاهر به ستیز با آن بوده و به سبب نداشتن حسن شهرت بسیاری از تجارت‌پیشه‌ها از همکاری اقتصادی با او ابا دارند، په‌له فقط در سایه یک قلم از ده‌ها قلم معاملات و قراردادهای تجاری ورزشی‌اش که با شرکت مسترکارد است، هر سال میلیون‌ها دلار درآمد دارد و او با کمپانی‌های دیگری مثل کوکاکولا، مک دونالد و سونی هم قراردادهایی طولانی‌مدت دارد.

اعتبار په‌له که به مروارید سیاه مشهور بود و با تیم ملی برزیل فاتح سه دوره جام جهانی فوتبال در دهه‌های 1950 و 60 شد، به حدی می‌رسد که او به‌رغم نداشتن حتی یک شغل مشخص و عدم رویکرد به حرفه مربیگری یا مدیریت در باشگاه‌ها، مکفی‌ترین و بیشترین درآمد را در دهه‌ها و سال‌های اخیر داشته و در نهایت در رفاه زیسته و یک ثروتمند تمام‌عیار بوده است.

این در حالی است که مارادونا به‌رغم بیش از 15 سال ایستادن بر قله فوتبال جهان هنوز هم محتاج کار و کسب درآمد است و هم‌اینک در 51 سالگی مربی باشگاه از هر جهت متوسط الوصل در لیگی متوسط‌تر همچون امارات است.

آنچه په‌له را بر تمامی همگنانش برتری می‌بخشد و در زمینه پولسازی از سایر نامداران پیش می‌اندازد، سلامتی رفتار او، نداشتن آلودگی و اعتیاد و ایجاد تصویری سالم و صحیح از خود در اذهان همگان است و حتی مخالفان برزیل معترفند که په‌له یک نمونه و الگوی ورزشی برای همگان بوده است.

په‌له که سلطان ابدی ورزش فوتبال شناخته می‌شود، با درخشش در 17 سالگی در جام جهانی 1958 تبدیل به یک پدیده شد و در عمر ورزشی‌اش فقط در دو باشگاه سانتوز برزیل و کاسموس آمریکا توپ زد و سرانجام با بیش از 1200 گل زده در میدان‌های مختلف کفش‌ها را آویخت.

آماری که حتی برای بزرگ‌ترین ستاره‌های امروز شامل کریس رونالدو هم به کلی دست‌نیافتنی نشان می‌دهد.

آسوشیتدپرس - مترجم: وصال روحانی