سلامت و حمل و نقل

اگر اقدامات مقتضی و مؤثری درخصوص حل این معضل صورت نپذیرد، پیش‌بینی می‌شود تلفات و مجروحان ناشی از حوادث ترافیکی، سومین مقام را در سطح جهانی در میان صدمات و بیماریها خواهد داشت. حوادث ترافیکی یکی از عمده‌ترین علل مرگ و میر در کشور است که متاسفانه روند رو به رشدی داشته به طوری که از سال 1365، 10 تا 15 درصد رشد سالانه را به خود اختصاص داده است. مجموعه بررسی سال‌های 1379 و 1380 در ایران نشان داده که به ازای یک مورد مرگ ناشی از حوادث، 13 بستری، 100مورد صدمه منجر به دریافت خدمات درمانی سرپایی و 100 مورد آسیب منجر به درمان خانگی، استراحت در منزل و ناتوانی گذرا وجود دارد. (البته ناتوانی پایدار یا طولانی مدت معمولا ناشی از حوادث پیامدهای 13 مورد بستری است) سال 1381مرگ ناشی از سوانح ترافیکی در جاده‌ها حدود 22 هزار مورد بوده که به عبارتی جاده‌های کشور هر 24 دقیقه یک قربانی گرفته است. سال 1382 بیش از200 هزار مجروح به دنبال حوادث ترافیکی در کشور داشتیم که آسیب‌های مستقیم مالی ناشی از این حوادث بیش از 1200 میلیارد تومان برآورد شده است که خسارات مالی مستقیم و غیر‌مستقیم آن بیش از 45000 میلیارد ریال در سال است. سال 1383، بیش از 26 هزار نفر در کشور جان خود را بر اثر حوادث ترافیکی از دست دادند و 440 نفر به ازای هر 100 هزار نفر جمعیت مرگ و بستری ناشی از حوادث ترافیکی داشته‌اند. سال 1384، بیش از 27 هزار نفر در کشور جان خود را در اثر حوادث ترافیکی از دست دادند و بیش از 274 هزار نفر مجروح و بستری شدند. سال 1385، 27567 نفر در کشور جان خود را در اثر حوادث ترافیکی از دست دادند و بیش از 270 هزار نفر مجروح و بستری شدند.

خوشبختانه از سال 1386 با همکاری تمامی نیروهای امدادی کشور آمار مرگ و میر حوادث ترافیکی پس از سال‌ها کاهش را تجربه کرد. سال 1388 نیز 22974 مرگ و میر را شاهد بوده‌ایم که هر چند کاهش داشته، اما همچنان عدد بسیار بزرگی است. هماهنگی بیش از پیش ارگان‌های ذی‌ربط، بازنگری و بهنگام نمودن قوانین و مقررات و در مواردی تغییر و اصلاح آنها، ارتقاء سطح فرهنگ رانندگی با ارائه آموزش‌های روز، اختصاص تجهیزات لازم برای امدادرسانی با هدف کمک‌رسانی به مسافران و مصدومان، ارتقاء مشخصات فنی و هندسی راه‌ها، رفع نقاط پرحادثه، افزایش کنترل فیزیکی جاده‌ها و....از مهم‌ترین اقداماتی است که باید در این زمینه انجام شود.