بی‌سلیقگی در «تبلیغ» انقلاب

این آثار هم معمولا با تمرکز بر دو مقوله «تبلیغ» و «تبیین» ساخته می‌شوند. یعنی درست گفتن، بیان وجوه مختلف و نشان دادن اهمیتش به مخاطب. با این مقدمه انتظار این که پس از گذشت 33 سال از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی آثاری در تبلیغ و تبیین این اتفاق عظیم خلق شود، انتظاری بی‌جا و زیاده نیست. 33 سال زمان کمی نیست برای آن که هم آثار تبیینی درباره این اتفاق عظیم خلق شود و هم آثار تبلیغی؛ اما متاسفانه امروز می‌توان گفت معدل کاری ما در این زمینه اصلا معدل قابل قبولی نیست.

33 سال بعد از وقوع انقلابی که تمام جهان را شگفت‌زده کرد، کدام فیلم سینمایی قابل قبولی درباره انقلاب که بتوان به جشنواره‌های مختلف ارائه کرد، ساخته شده است؟ کدام رمان در مقیاس جهانی درباره این اتفاق نوشته شده است؟ یقینا پاسخ ما چیزی در حد «هیچ» است و ریشه آن را فقط می‌توان در کم‌کاری و سهل‌انگاری دانست و بس. اما با این وجود، باز هم تولید آثار متوسط در زمینه سینما و ادبیات دلخوشمان می‌کند و امیدوار که شاید در سال‌های آینده، اثری که شایسته این انقلاب باشد ساخته شود. اما مشکلی که بسادگی نمی‌توان از آن گذشت، کم‌سلیقگی و بی‌دانشی در جنبه‌های «تبلیغی» این حادثه بزرگ است که گاهی در برخی برنامه‌های مربوط به بزرگداشت انقلاب دیده می‌شود. نظیر آنچه امسال در سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی از سوی ستاد بزرگداشت دهه فجر و وزارت آموزش و پرورش برگزار شد. کاریکاتوریزه کردن حماسه‌ای که برای یک ملت و جهان اسلام قابل احترام است و مقدس، گمان نمی‌کنم قابل اغماض باشد و حتی اگر خوشبینانه آن را ناشی از کم‌سلیقگی و نه دشمنی بدانیم. به هر روی حرکت امسال این دوستان نشان داد که باید در جنبه‌های مختلف تبلیغی انقلاب بازنگری اساسی کنیم و اساسا می‌توان مطمئن بود که ادامه این روند هیچ امیدی را برای این که در سال‌های بعد بتوان شاهد حرکت‌های تبلیغی مناسبی بود، ایجاد نمی‌کند. چه خوب بود اگر دوستان درمی‌یافتند که «تبلیغ» درست تا چه اندازه می‌تواند در پیشبرد اهداف انقلاب موثر باشد.