جنجال بر سر یک منو

شاتل‌ورث می‌نویسد: در این منو، نرم‌افزار می‌تواند منظور آدم را بفهمد و پاسخی مناسب ارائه کند. این پدیده جدیدی که در پوسته یونیتی به‌کار برده‌ایم، عملیات جستجو را محور اصلی کارها قرار می‌دهد.

منوها در مقابل دستورنویسی مزیت بهتری دارند؛ زیرا همیشه سر جای خود هستند. البته معایبی هم دارند از جمله این که وقتی منو‌ها زیاد می‌شوند دیگر کاربرد مفید خود را از دست می‌دهند و حتی وقتی که می‌دانید دقیقا دنبال چه گزینه‌ای می‌گردید، باید فهرست پشت فهرست بخوانید تا آن را پیدا کنید. از آنجا که باید به جای منوها، کلیدهای میانبر را به‌خاطر بسپاریم یا از مجموعه اندکی از کلیدها (کلیدهای مکان‌نما) استفاده کنیم، استفاده منوها از طریق کیبورد نیز در این مواقع خیلی مفید نیست. به عنوان مثال آیا منوی Preferences باید در بخش Edit باشد، در Tools‌ یا در Options؟ و کاربران هم مجبورند این منوها را حفظ کنند.

از زمان نخستین رایانه‌های با رابط گرافیک، رابط کاربری منویی در بیشتر سیستم‌های عامل به کار رفته بود.

در نوشته شاتل‌ورث همچنین آمده است که کانونیکال فعالیتش را در زمینه سیستم‌های تشخیص صدا، حرکت و لمس متمرکز کرده است. اپل نیز این اقدامات را در سیستم عامل خود انجام داده است. کاربران اوبونتو امیدوارند پدیده‌های جدید باعث از دست رفتن محبوبیت این سیستم عامل نشود، چرا که درحال حاضر نیز بسیاری ترجیح داده‌اند یکی از توزیع‌های اوبونتویی به‌نام Mint را که ارائه‌کننده رابط کاربری استاندارد است، مورد استفاده قرار دهند.