حفر گور AMD با بولدوزر

 طراح این پردازنده(CPU) آن را بسیار ظریف و کوچک نیز ساخته است، اما ما هنوز نتیجه واقعا خاصی که ارزش چنین انتظار طولانی را داشته باشد، از آن ندیده‌ایم. کار منحصربه‌فردی که AMD انجام داده مطرح کردن یک گزینه برای مغلوب کردن i7 920 اینتل بوده که 3 سال دیرتر از موعد راهی بازار شده است، اما موفقیتی که نصیب معماری پردازنده‌های سندی بریج (Sandy Bridge) اینتل شده، AMD را واداشت در حالی که پیروزی‌های کوچکی را اینجا و آنجا به دست می‌آورد، با اطلاق نام 8 هسته‌ای (8core) بر جدیدترین پردازنده خود، روند پیشرفت را کند کرد.

AMD با تبلیغات خود در ابتدای عرضه FX-8150، چنین انتظاری را در کاربران ایجاد کرد که این پردازنده باید هر چیزی که اینتل ارائه داده از جمله پرنده شکاری بلند پروازش i7 990X را خاکستر کند. چیزی که بعدا اتفاق افتاد، 8 هسته‌ای واقعی نبودن پردازنده FX-8150 بود که در پیش همه کاربران علاقه‌مند لو رفت. اگر بخواهیم منصفانه درباره آن قضاوت کنیم باید بگوییم که این پردازنده 8 هسته‌ای هست، اما ساختار آن طوری است که کار 8 پردازنده واقعی از آن بر نمی‌آید. در اصل AMD کلمه core را فقط برای گمراه کردن مصرف‌کنندگان به کار می‌برد، در حالی که core واقعا به معنای یک پردازنده کامل است. در واقع FX-8150 یک پردازنده 4 قسمتی بولدوزر است که هر بخش بولدوزری آن متشکل از یک هسته نقطه شناوری (Floating Point core) و 2 هسته عدد صحیح (integer core) است. AMD ادعا می‌کند طراحی متشکل از 2 dual-integer core مشابه، می‌تواند اطلاق نام 8 هسته‌ای بر پردازنده را توجیه کند. از بعضی جهات حق با AMD است؛ اما هر هسته آن مستقل نیست و منابع را به صورت اشتراکی مورد استفاده قرار می‌دهند. هر هسته عدد صحیح به خودی خود نمی‌تواند از عملکردی مستقل برخوردار باشد. پس آنچه می‌ماند، یک پردازنده 4 هسته‌ای (quad core) با ساختاری بسیار پیچیده است.

در این مورد AMD پردازنده‌ای را ارائه کرده که 2 برابر Phenom II X6 1055T قیمت دارد و کارایی آن تنها اندکی بهتر است، اما در موقع کار داغ تر شده و کشش جریان و مصرف برق خیلی بیشتری دارد. اما پاسخ این سؤال که چرا AMD در حیطه قیمت‌گذاری وارد رقابت با اینتل شده، برای ما نیز روشن نیست.

بعدها AMD پردازنده FX-6100 و چند واحد 4 هسته‌ای (2 بخشی‌اش) را به بازار فرستاد. در این سری پردازنده‌ها، 8120 باید 40 دلار ارزان‌تر از 8150 باشد و احتمالا بعدها قیمت‌ها از این هم پایین‌تر خواهد آمد. این موضوع 8120 را در موقعیتی قرار می‌دهد که از نظر کارایی پایه می‌تواند با برخورداری از مختصات اورکلاک (ارتقا از طریق دستکاری تنظیمات) مانند 8150 گران قیمت AMD، با core i5 2500K اینتل رقابت کند. FX-6100 فرکانس هسته‌ای 3‌/‌3 گیگاهرتزی دارد که به معنای آن است برنامه‌های کاربردی تک نخی یا آنهایی را که به پردازش کمتر هسته نیاز دارند، بخوبی اجرا می‌کند. با این که هر دو از منابع حافظه نهان (cache) بر اساس core تقریبا یکسانی برخوردارند، اجرای FX-6100 سریع تر از FX-8120 است. البته سرعت پردازش FX-6100 کمی کمتر از FX-8150 است. فرکانس پایین‌تر آن نیز به آسانی می‌تواند در بایوس اصلاح شود تا کارایی‌اش را به تراشه‌های FX-8 نزدیک‌تر کند.

اگر از نزدیک به مبحث کارایی در بازی‌ها نگاهی بیندازیم، واقعا تفاوتی بین انواع معماری‌های core و حقیقتا فرکانس core مشاهده نمی‌کنیم. تفاوت‌ها آن‌قدر کوچک هستند که نمی‌توان از جنبه کارایی بازی در برابر قیمت روی آنها تمرکز کرد. اساسا ارزان‌ترین پردازنده‌ای که بتواند نرخ فریم (framerate) قابل توجهی را نیز ارائه کند، می‌تواند پردازنده مناسبی برای هر سیستم بازی (gaming machine) باشد و از نظر بودجه دست ما را برای تهیه یک کارت گرافیک یا فضای ذخیره داده‌ای پرسرعت‌تر باز بگذارد. در حالی که FX-8150 در مقایسه با 1100T و 1055T، کمی بهبود نشان می‌دهد، اما نمی‌تواند برای آنهایی که سیستمی با پردازنده سری X6 دارند، انگیزه‌ای جهت ارتقای سیستم‌شان ایجاد کند. اگر شما یکی از طرفداران پردازنده‌های اینتل هستید، تنها در شرایطی باید به فکر ارتقای رایانه خود باشید که پردازنده شما چیزی در حد Q6600 سالخورده باشد. حتی در آن صورت هم نباید عجله‌ای داشته باشید؛ زیرا هر 12 ماه ممکن است در اورکلاک پردازنده‌های جدید بهبودی نه چندان قابل ملاحظه‌ای مشاهده شود یا این که آیوی بریج‌های (Ivy Bridge) اینتل و پایل درایورهای (Piledriver AMD) در نیمه اول یا دوم 2012 راهی بازار شوند. اما اگر شما در حال حاضر به دنبال یک پردازنده مناسب برای بازی می‌گردید، یکی از بهترین گزینه‌ها 1055T ارزان قیمت AMD است که با قیمت 165 دلار تقریبا در حد i5 2500 اینتل کارایی دارد. با صرفه‌جویی حاصله از تفاوت قیمت این دو پردازنده، تهیه یک دیسک سخت اضافی، خنک‌کننده CPU جهت اورکلاک یا تهیه یک کارت گرافیک HD 6870 به جای اکتفا به گرافیک HD 6850 برای شما میسر می‌شود.

هنگامی که به کارایی دنیای واقعی پردازنده می‌اندیشید، این موضوع برای افراد مختلف معناهای متفاوتی را تداعی می‌کند. برخی تنها باز کردن صفحات اجتماعی یا چک کردن ایمیل‌های خود با Outlook را کارایی دنیای واقعی نامیده و هرچیزی خارج از این چارچوب را قدم گذاردن در عرصه کاربری تخصصی می‌دانند، اما از نظر ما به رمز در آوردن (encode) صدا و ویدئو یا تراکنش داده‌ها (transcode) کارایی دنیای واقعی نامیده می‌شود. ما همچنین ویرایش پایه عکس‌ها را نیز بخشی از کارایی دنیای واقعی به حساب می‌آوریم. بنابراین بنچ مارک فتوشاپ را نیز جهت آزمودن تعداد وظایفی که یک پردازنده می‌تواند یکجا از عهده آنها برآید، به کار می‌بریم.

طراحی حرارتی (Termal Design Power) پردازنده‌های سری FX هنوز در آزمایش‌ها به صورت اسرار‌آمیز باقی‌مانده است. برقی که FX-8150 به صورت پایه مصرف می‌کند، مقدار کمی نیست و کارایی آن کمی بیش از آن چیزی است که ما در ابتدا انتظارش را داشتیم. این پردازنده در زیر فشار بار کاری 90 وات مصرف برق دارد که با مصرف برق i7 2600K اینتل قابل مقایسه است.

بسیار مشکل است که در مورد ارزش داشتن یا بی‌ارزش بودن پردازنده‌های سری بولدوزر قضاوت کنیم. سری FX-4 کارایی خوبی ارائه می‌دهند که قیمت 165 دلاری آنها را توجیه می‌کند، اما شما باید سری FX-6 را فراموش کنید؛ زیرا با قیمت بالای 200 دلار اصلا چنگی به دل نمی‌زند و با همین قیمت می‌توانید i5 2500K اینتل را که خیلی بهتر از آن کار می‌کند، بخرید. ما FX-6100 را چندان با ارزش نمی‌دانیم مگر این که شما از پیش مادربوردی AMD با چیپ ست 880 یا بالاتر داشته و می‌خواهید پردازنده Athlon یا فنوم 2 سن و سال دار خود را ارتقا دهید.