غذایی با نام جدید «ارگانیک»

در واقع، محصولات کشاورزی و لبنی اعم از میوه‌ها، سبزیجات، گوشت، شیر و…، که به صورت طبیعی و بدون استفاده از سموم، کودهای شیمیایی، آنتی‌بیوتیک‌ها، هورمون‌های رشد، تغییرات ژنتیکی و موارد مشابه تولید شده باشند، با نام غذای ارگانیک یا خوراک زیستی شناخته و مصرف می‌شوند. این محصولات از سایر محصولات که به صورت غیرارگانیک تولید می‌شوند بسیار سالم‌تر هستند، اما به دلیل عدم اطلاع‌رسانی درست در زمینه مزایای آن و همچنین قیمت بالاتر این محصولات، هنوز این فرآورده‌های ارگانیک جای خود را در سبد خرید خانوارها پیدا نکرده است.

متاسفانه آن چیزی که در تعریف کشاورزی ارگانیک در ایران رواج پیدا کرده این است که در چرخه تولید از مواد شیمیایی استفاده نشود، در صورتی که این امر تنها به این موضوع محدود نشده، بلکه استفاده نکردن از سموم شیمیایی و کودهای شیمیایی نیز یکی از موارد کشاورزی ارگانیک است. اما واقعیت این است که کشاورزی ارگانیک سیستم کاملا استاندارد از مزرعه تا مرحله تولید (دامی، دارویی، آرایشی و بهداشتی) است. حتی علوفه‌ای که برای دام مصرف می‌شود، باید کاملا طبیعی باشد.

امروزه استفاده از کشاورزی ارگانیک، طرفداران زیادی در کشورهای مختلف جهان داشته، به‌گونه‌ای که سال 2003 میلادی، سطح اراضی زیر کشت محصولات ارگانیک در 100 کشور جهان بالغ بر 24 میلیون هکتار بوده است و این تعداد در سال 2006 در جهان به حدود 30 میلیون هکتار رسیده است.

کمیته محصولات ارگانیک سال 1380 به دستور معاون زراعت وزارت جهاد کشاورزی در سازمان حفظ نباتات کشور تشکیل شد که براساس فعالیت این کمیته، امروزه، کل سطح کشت محصولاتی که در کشور بدون استفاده از سموم و کودهای شیمیایی تولید شده‌اند 2 میلیون و 394 هزار و 62 هکتار یعنی حدود 8 درصد از کل سطح زیر کشت محصولات ایران است.

مردم باید برای مصرف محصولات ارگانیک توجیه شوند. در حال حاضر اغلب در شمال شهر تهران بازار این محصولات وجود دارد. مشکل اساسی در زمینه‌های تولید محصولات ارگانیک بالا نبودن قیمت این نوع تولیدات نسبت به محصولات غیرارگانیک است. در کشور‌های آمریکایی پیشرفته قیمت محصولات ارگانیک 50 تا 100 درصد بیشتر از تولیدات غیرارگانیک است؛ در حالی که در ایران این موضوع هنوز جا نیفتاده است. با توجه به این که تولیدات ارگانیک کمتر از تولید محصولات غیرارگانیک است، اگر کشاورز نتواند این محصولات را گرانتر بفروشد، هیچ رغبتی برای تولید این نوع محصولات ندارد. در کشور ما سازمانی که این نوع تولیدات را ساماندهی و تایید کند، وجود ندارد؛ شاید تنها سازمان میادین میوه و تره‌بار شهر تهران باشد که به این موضوع اهتمام جدی دارد.