کار، کار دولت نیست!

ما کار نداریم و غم کار نداریم

ما کار به جز دادن آمار نداریم

شادیم و گشادیم لب خویش به لبخند

چون محض نمونه دو سه بیکار نداریم

ما تا به حال همچین باور غلطی داشتیم که می‌پنداشتیم فقط وزارت علوم و دانشگاه آزاد و سایر دانشگاه‌های مازاد در خصوص اشتغالزایی بعد از فارغ‌التحصیلی ملت از تحصیل ـ بنا به گفته خودشان ـ هیچ‌گونه مسوولیت خطیری ندارند؛ اما مطالب ارزنده آقای لطف‌الله فروزنده ـ که ان شاءالله لطفشان فروزنده‌تر باد ـ در سمت معاونت توسعه مدیریت و منابع انسانی رئیس‌جمهور، ما را از این خواب غفلت بیدار کرد. ایشان ضمن اشاره به ضرورت کوچک‌سازی دولت و لزوم اصلاح نگاه عمومی نسبت به ایجاد شغل از سوی دولت، به ضرس قاطع گفته‌اند که: «دولت متولی ایجاد شغل نیست و در حال حاضر دولت اضافه نیرو هم دارد.»

تغییر باور عمومی: ملت از حالا در جریان باشند که تولید کار، کار دولت نیست و ما از این فرمایش متین معاون توسعه مدیریت و منابع انسانی رئیس‌جمهور، 2 نتیجه محکم و اساسی می‌گیریم:

1ـ نتیجه کاری: پیدا کردن کار برای ملت کار دولت نیست. خود آحاد ملت اگر تک و توکی در بیکاری به‌سر می‌برند، می‌توانند بروند دنبال پیدا کردن کار. ما همین که بتوانیم حقوق و بیمه بیکاری برای آنها ردیف کنیم، کلی کار کرده‌ایم. رازش چیست که همه کارها را ما باید بکنیم؟ پس بقیه چه کار می‌کنند؟ استراحت؟... حیف که «کار ما نیست شناسایی راز گل سرخ»؛ و گرنه رازش را برملا می‌کردیم.

2ـ نتیجه اضافه‌کاری: از آنجا که در خود دولت هم کسانی هستند که اضافه‌اند یا در آینده از کار بیکار می‌شوند، فلذا اگر از آحاد ملت کسی بیکار بود و دنبال کار رفت؛ یک زحمتی بکشد برای برخی از نیروهای دولت هم کاری درخور با حقوق مکفی پیدا کند.

شما که خمیازه می‌کشی، خب حالا که دهنت باز است، اکبر آقا را هم صدا بزن!... آدم باید در موقعیت حساس کنونی، تولید و مصرف انرژی‌اش را خوب مدیریت کند تا منجر به توسعه مدیریتش شود. حالا منابع انسانی‌اش بحث دیگری است که چون کار داریم، الان نمی‌رسیم راجع به آن صحبت کنیم. کی بیکار بود؟