انحلال یا آشتی‌کنان

خبرهایی که بعضا حتی ناقض یکدیگر بوده‌اند. در این مجال سخن‌ها درباره چند و چون این مجادله نیست. این که کدام محقند و کدام مقصر را نه ما که مراجع رسمی و قانونی مشخص خواهند کرد.

بحث‌ها تنها بر سر شیوه ارائه اخبار مربوط به این اتفاق، از سوی طرف‌های درگیر است. بعد از حرف و حدیث‌هایی که در آغاز این مجادله مطرح شد و ارائه دلیل و پاسخ و کنش‌ و ‌واکنش‌های آغازین، چند روز پیش دبیر شورای فرهنگ عمومی از نداشتن جایگاه قانونی خانه سینما خبر داد.

پس از آن، یکی از اعضای شورای عالی سینما خبری متفاوت را به رسانه داد مبنی بر این که «وزارت ارشاد شکایتش را از خانه سینما پس می‌گیرد.»

او از جلسه شورای عالی سینما گفته بود و این‌که معاون سینمایی هم در مورد پس گرفتن شکایت نظر مساعد داشته‌اند و بحث‌هایی که از آنها برداشت «پایان مجادله» می‌شد و تصمیم ارشاد مبنی بر کوتاه آمدن از شکایتش.

بعد از آن معاون نظارت و ارزشیابی ارشاد هم همین سخنان را تکرار کرد و از پس گرفتن شکایت ارشاد خبر داد.

اما از آن پس یک خبر رسمی در مورد جزئیات مصوبات جلسه کمیسیون تخصصی شورای عالی سینما، تلویحا از انحلال حکایت داشت.

در این مصوبه اگرچه پس گرفتن شکایت ارشاد و قضایی نشدنش مطرح شده بود؛ اما در بخشی از آن چنین آمده بود که در اجرای ماده هشت آیین‌نامه شورای عالی سینما کارگروهی تشکیل گردد تا در صورت انحلال خانه سینما نسبت به تحویل اموال و اسناد اقدامات لازم را انجام دهد.

با این حال دوباره یکی از اعضای شورای عالی سینما، خبر‌قطعی انحلال را داد و حتی زمان آن را هم گفت!

با این اوصاف، نتیجه این مجادله هرچه که باشد، یک اشکال را متوجه ارشاد و معاونت سینمایی می‌کند و آن این نکته است که براستی چرا متولی امور سینمایی کشور تا این اندازه در برخورد با رسانه‌ها غیراصولی عمل می‌کند.

آیا انتظار داشتن رویه‌ای واحد، اصولی و مشخص از متولیان امور سینمایی انتظاری نابجاست؟ آیا این‌که حتی بعد از انتشار مصوبات کمیسیون شورای عالی سینما هنوز فلان خبرگزاری از انحلال خانه سینما خبر می‌دهد و آن یکی از آشتی‌کنان ارشاد و خانه سینما می‌گوید، نشان‌دهنده عملکرد اشتباه متولیان و رابطان رسانه‌ای این وزارت نیست؟

کیوان امجدیان - دبیر گروه فرهنگ و هنر